ဘာရယ္လို႔ေတာ႔မဟုတ္ပါဘူး ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ကိုယ္ပိုင္အခ်ိန္ဆိုတာမရိွသေလာက္ ရွားပါးလြန္းတဲ႔ က်မ တစ္ေန႔တာနဲ႔ ဘ၀အတြက္ ရုန္းကန္ေနရတာေလးေတြကို ခ်ေရးခ်င္စိတ္ရိွတာနဲ႔ ေရးလိုက္တာပါ ....။
မနက္မိုးလင္းျပီဆိုတာနဲ႔ အိပ္ယာထအလြန္ပ်င္းတဲ႔ က်မ အေမ႔အိမ္နဲ႔ ျမန္မာျပည္က အစိုးရ၀န္ထမ္းဘ၀ကို အရင္ဆံုးသတိရမိျပီး နံနက္အိပ္ယာထကာနီးတုိုင္း ျပန္ေျပးခ်င္စိတ္ေပါက္မိ္ခဲ႔တာလည္း ႏွစ္ေတြၾကာခဲ႔ပါျပီ ....။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ အနာဂတ္အတြက္ ကိုယ္႔စိတ္ကို ျပန္တင္းရင္း ရံုးကိုေန႔စဥ္ ေျပးခဲ႔ရျပန္ပါတယ္ ...။
ဒါကေတာ႔ စကၤာပူကြ်န္းတစ္ေနရာက က်မ ႏွင္းေဟမာ ေနထိုင္ရာ ရပ္ကြက္ေလးျဖစ္ပါတယ္ ....။
ဒီတိုက္ရဲ႕ ၉လႊာမွာ က်မ ႏွင္းေဟမာ ေနထိုင္ပါတယ္ ..လမ္းၾကံဳရင္ ထမင္း၀င္စားပါေနာ္ ဟဲ ဟဲ း))
ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း အိမ္ကေန ရံုးကို ၀ရုန္းသုန္းကားနဲ႔အေျပးအလႊားသြားရသလို အစည္းေ၀း
တက္ရမယ္႔မနက္ေတြေရာက္တိုင္းလည္း ေၾကာက္ဒူးတုန္ခဲ႔ရျပန္တယ္ ...။ သူမ်ားေတြေျပာစကားအရ ၾကာလာရင္ ရိုးသြားမွာလို႔ဆိုၾကေပမယ္႔ တစ္ေန႔တစ္မ်ဳိးမရိုးႏိုင္တဲ႔ က်မ Project ျပႆနာေတြၾကားမွာ အသစ္အသစ္ေတြနဲ႔သာ ေခါင္းမေဖာ္ႏိုင္ေအာင္ ယေန႔ထိ ရုန္းကန္ေနရပါတယ္ ....။
ဒီေနရာေလးကေတာ႔ မနက္မိုးလင္းတာနဲ႔ က်မကိုဆီးၾကိဳေနတဲ႔ က်မရဲ႕ရႈပ္ပြေနတဲ႔ ရံုးခန္းေလးပါ
ရံုးအစည္းအေ၀းျပီးသြားတာနဲ႔ ဆိုဒ္ထဲကိုေျပးဖို႔အတြက္လိုအပ္တာေတြျပင္ဆင္ရျပန္ပါတယ္ ။
ဆိုဒ္နဲ႔ ရံုးနဲ႔ခရီးက ေတာင္နဲ႔ေျမာက္ျဖစ္ေနလို႔ စာရြက္စာတမ္းနဲ႔ အေရးၾကီး Drawingေတြ က်န္ခဲ႔ရင္ ျပႆနာ တစီတတန္းၾကီးတက္မွာဆိုေတာ႔ ေအးစက္ေနတဲ႔ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ကို ေရေအးလို ကမန္းကတန္းေမာ႔ရပါတဲ႔ က်မ ဘ၀.... ဟိ ဟိ .. အမွန္ေတာ႔ ေကာ္ဖီကို လံုး၀ မၾကိဳက္သလို အရသာကို မခံတက္တာ ...... လူၾကားေကာင္းေအာင္လို႔ တမင္ေျပာတာ းD
ရည္မွန္းခ်က္ေတြနဲ႔ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာအခက္အခဲေတြၾကားမွာဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာနစ္ျမွဳပ္ေနရဦးမယ္ဆိုတာ မေသခ်ာေပမယ္႔ က်မ ကိုယ္တိုင္ေရြးခ်ယ္ခဲ႔ျပီးသား လမ္းတစ္ခုျဖစ္ခဲ႔ေလေတာ႔ ဒီလမ္းကို က်မ ဆံုးေအာင္ေတာ႔ ဆက္ေလွ်ာက္ရပါဦးမယ္ ....။
ဒီေနရာေလးကေတာ႔ က်မတို႔ ကုမၸဏီက Project အမ်ားဆံုးရရိွထားတဲ႔ Sentosa Cove က Treasure Island လို႔ေခၚတဲ႔ ပင္လယ္ကိုေျမဖို႔ျပီး တည္ေဆာက္ထားတဲ႔ေနရာေလးျဖစ္ပါတယ္ ...။
ညဘက္ေတြမွာလည္း လူက ကြန္ျပဴတာေရွ႕ကေန မထခ်င္သလို အိပ္ေရးကလည္း ေကာင္းေကာင္း
မ၀သလို ခံစားရတယ္ ... ရံုးေရာက္ေတာ႔လည္း မေသာက္ပဲ မူးခ်င္ေနတယ္ ဟီး း))
ပဌါန္းကို တစ္ေန႔တစ္ေခါက္ မွန္မွန္ရြတ္ေလ႔ရိွတဲ႔ က်မ အခုလို Scaffolding ေတြၾကားမွာ အလုပ္လုပ္ရေတာ႔ က်မ အပါအ၀င္ အလုပ္သမားမ်ား အားလံုး အႏၱရာယ္ကင္း ေဘးရွင္းၾကေစဖို႔ သတိရတိုင္း ေမတၱာပို႕လိုက္ ဘုရားစာရြတ္လိုက္ လုပ္ေနမိသလို ... အရမ္းအလုပ္ရႈပ္ရင္လည္း ဘာမွကို သတိမရအား တဲ႔ေန႔ေတြလည္း ရိွပါတယ္ ...။ ဆိုဒ္ထဲမွာ အလုပ္လုပ္ရတာက ေနပူတာ နဲ႔ ေလတိုက္တာကလြဲရင္ေပါ႔ေလ ရံုးေပၚမွာထက္ လြတ္လပ္တယ္ ... Blog ေတြဆီကို ပံုမွန္မသြားႏိုင္ေတာ႔ ပ်င္းတာေပါ႔ေလ ... းD
ဒီကြ်န္းေသးေသးေလးက က်မလို Piping Engineer အလုပ္သမားတစ္ေယာက္ အတြက္ ပူျပင္းေတာင္ေလာင္ခဲ႔ေပမယ္႔ ႏိုင္ငံတစ္ကာက ၾကြယ္၀ခ်မ္းသာတဲ႔ လုပ္ငန္းရွင္မိသားစုေတြ အဖို႔ေတာ႔ စိတ္လြတ္လပ္စြာနဲ႔ အပန္းေျဖစရာ အိမ္ယာေလးေတြျဖစ္ပါတယ္ ..။
ဒီကြ်န္းတစ္ေနရာက ဘန္ဂလိုအိမ္ယာေတြအားလံုးမွာ က်မ တို႔ ပိုက္လိုင္းေတြလိုက္စစ္ရပါတယ္ ...။ အားတဲ႔အခ်ိန္ေလးေတြမွာ ကိုယ္နဲ႔မဆိုင္တဲ႔ အရာေတြအားလံုးကို လိုက္လံေငးေမာ ေလ႔လာမိရင္း ဒီလူေတြဟာ ပိုက္ဆံကိုထားစရာေနရာ မရိွေတာ႔လို႔ ဇိမ္ခံပစၥည္းနဲ႔ အိမ္အျပင္အဆင္ေတြအားလံုးကို လိုအပ္တာထက္ မကုန္ ကုန္ေအာင္ ျဖဳန္းတီးထားသလို ေတြ႕ရတယ္ ...။
ဘန္ဂလိုတစ္လံုးနဲ႔ တစ္လံုးရဲ႕ ဒီဇိုင္းေတြဟာ တူမလိုလိုနဲ႔ ကြဲျပားေနခဲ႔သလို က်မတို႔ လူ႔ဘ၀အလႊာအသီးသီးရဲ႕ ျခားနားလွတဲ႔ ဘ၀ေပးကံၾကမၼာ နဲ႔ အတိတ္ဘ၀က ဒါန သီလ ေတြကိုပါ သံုးသပ္ၾကည္႔ရင္း ဆိုဒ္ထဲမွာ အလုပ္လုပ္ေနရင္းကေန တရားေတာင္ ေပါက္လာတယ္ ... း)
ဒီဘန္ဂလိုေလးေတြတစ္ခ်ဳိ႕က မၾကာခင္မွာ အပ္ဖို႔နီးျပီဆိုေတာ႔ က်မ နဲ႔ က်မရဲ႕ Project Manager ၊ M&E Engineer တို႔ ကိုယ္႔တာ၀န္အသီးသီးမွာ လိုအပ္တာေလးေတြ ျပန္စစ္ၾကတယ္....။
ပိုင္ရွင္သူေဌးေတြ စိတ္ေက်နပ္မႈရိွတာေတြ႔ရသလို အာခီပညာရွင္ေတြကိုလည္း အရမ္းပဲ ေလးစားမိပါတယ္ ....။
အာခီပညာရပ္ကို နားမလည္ေပမယ္႔ သူတို႔ရဲ႕ အျမင္နဲ႔ ဖန္တီးမႈေတြကို ဘန္ဂလို တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခု မထပ္ေစရပဲ မွန္ေတြအမ်ဳိးမ်ဳိးသံုးျပီး သဘာ၀အလွကို ေပၚလြင္ေအာင္အသားေပးထားတဲ႔ ဒီဇိုင္းဆန္းဆနး္ေတြၾကားမွာ က်မ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် အံ႔ၾသေငးေမာရင္း က်မ ရဲ႕ ပိုက္လိုင္းေတြကုိလည္း အမွားနည္းေအာင္ တြက္ခ်က္ ေနရာခ်ရပါတယ္ ....။
ဒီ ဘန္ဂလို တစ္လံုးကို 4 Million ေလာက္အကုန္အက်ခံျပီးေဆာက္ထားၾကျပီး
အျပင္ကေနၾကည္႔ရင္ တိုက္ေတြက ပုပုေလးေတြလို႔ထင္ရေပမယ္႔ အတြင္းထဲမွာေတာ႔ ၄ ထပ္ ၅ ထပ္ရိွပါတယ္ ...။
က်မတို႔ တစ္ေတြလည္း ဆင္းလိုက္တက္လိုက္ ေျပးလႊားေနရတာ ေတာ္ေတာ္ပင္ပမ္းလွ ပါတယ္ ။
တစ္ခ်ဳိ႕ဘန္ဂလိုေတြမွာ သဘာ၀ေက်ာက္တုန္းေတြနဲ႔ အလွဆင္ထားသလို ကြ်န္းသားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႔ အသားေပးျပီး ဒီဇိုင္းထြင္ထားၾကပါတယ္ ...
က်မရဲ႕ Project Manager Mr.Tay နဲ႔ M&E Engineer
အိပ္ခန္း Master Bad Room ထဲကေနျမင္ေတြႏိုင္တဲ႔သဘာ၀က်တဲ႔ ရႈခင္းေလးေတြပါ
ဒါကေတာ႔ ဆိုဒ္ထဲမွာ ေပတိေပစုတ္နဲ႔ေနရတဲ႔ က်မ ႏွင္းေဟမာ..ရုပ္ျမင္ရင္လန္႔ေအာ္မွာစိုးလို႔ တမင္ မျမင္ရတဲ႔ပံု တင္လိုက္တာ းD
တစ္ေန႔တာ အလုပ္ေတြၾကားမွာ အပူဒဏ္ေတြကို အံတုရင္း ေရပူပူကိုလည္း အငမ္းမရ ေသာက္တက္လာခဲ႔သလို ဘ၀ေတြလည္း ေနသားတက် ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္ .....။
ရံုးဆင္းခ်ိန္ အိမ္ျပန္ျပီးေရခ်ဳိး ထမင္းစား အနားယူခ်င္ေပမယ္႔ ... နားလို႔မရေသးတဲ႔အတြက္
ညေန ၆ နာရီခြဲအမွီ ေက်ာင္းကို အေျပးအလႊားသြားခဲ႔ရျပန္ပါတယ္ ...။
စာသင္ခန္းထဲေရာက္ေတာ႔လည္း ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲမဟုတ္ပါဘူး ။
သူလိုကိုယ္လို အေျပးအလႊားနဲ႔ ဘ၀ကို မေနမနားရုန္းကန္ေနၾကတဲ႔ လူမ်ဳိးေပါင္းစံု ႏိုင္ငံေပါင္းစံုက လူေတြၾကားမွာ အလိုက္သင္႔ အသားက်သြားေအာင္ ၾကိဳးစားခဲ႔ရျပန္ပါတယ္ ...။
ျမန္မာေတြ အရမ္းေပါတဲ႔ ဒီႏိုင္ငံမွာ က်မ အလုပ္လုပ္ေနတဲ႔ ကုမၸဏီမွာေတာ႔ ျမန္မာဆိုလို႔ က်မ တစ္ေယာက္သာရိွသလို ဆိုဒ္ထဲမွာလည္း ျမန္မာမိန္းကေလးဆိုလို႔ က်မ တစ္ေယာက္သာရိွပါတယ္။
ဒါေပမယ္႔ ေက်ာင္းမွာေတာ႔ ျမန္မာ သူငယ္ခ်င္းရိွပါတယ္ ....။
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘ၀ကေပးလာတဲ႔ အေျခအေနတိုင္းကို ေနတက္ဖို႔ ၾကိဳးစားျပင္ဆင္ရင္း အဆံုးသတ္ေအာင္ျမင္မႈပန္းတိုင္ထိေရာက္ေအာင္ က်မ အသက္ရွင္သ၍ေတာ႔ ဆက္ေလွ်ာက္ေနပါဦးမယ္ ....။
ဒီပံုေလးေတြက က်မတို႔ စာသင္ခန္းထဲက ပံုေလးေတြပါ ... အတန္းထဲမွာ လူ ငါးဆယ္ေလာက္ရိွေပမယ္႔ ထံုးစံအတိုင္ Mechanical ဆိုေတာ႔ မိန္းကေလး ၃ ေယာက္ပဲ ရိွပါတယ္ ...။
ည ၁၁ေလာက္မွာ အတန္းဆင္းျပီး ေက်ာင္းကေန ဘူတာကို ျမန္မာ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္နဲ႔အတူ လမ္းေလွ်ာက္ခဲ႔ၾကတယ္ ... ျမန္မာျပည္ကိုပဲ ျပန္မယ္လို႔ တတြတ္တြတ္ရြတ္ေနတက္တဲ႔ က်မကို တစ္ျခားႏိုင္ငံကို ကူးဖို႔ ျပင္ဆင္ေနၾကတဲ႔ က်မ သူငယ္ခ်င္းေတြက မယံုၾကည္ျခင္း နားမလည္ႏိုင္ျခင္းေတြနဲ႔ တံု႕ျပန္တက္သလို .... ဒီႏိုင္ငံသားအျဖစ္ကို ေက်ေက်နပ္နပ္ ခံယူလိုက္ၾကတဲ႔ သူတို႔တစ္ေတြကိုလည္း က်မ နားမလည္ျခင္း ၊ အံ႔ၾသျခင္းေတြနဲ႔အတူ ေမးခြန္းေတြ အထပ္ထပ္ေမးခဲ႔ဘူးတယ္ ....။
သူတို႔အေပၚမွာ နားလည္မႈမေပးခဲ႔တဲ႔ က်မ... ဒီေန႔ေတာ႔ ျမန္မာသံရံုးကို အခြန္ေတြတနင္႔တပိုးေပးေဆာင္ဖို႔ ဘဏ္ထဲကေန ေငြေတြအမ်ားၾကီး ထုတ္ခဲ႔ရတယ္ ....။
အလုပ္ထဲမွာ ခါတိုင္းေန႔ေတြကထက္ ပိုျပီးေမာသလို ... က်မေသာက္ေနက်ေရဗူးထဲက ေရတစ္ခ်ဳိ႕ကလည္း ခါတိုင္းေန႔ေတြကထက္ က်က္က်က္ဆေအာင္ ပူေနခဲ႔တယ္ ...။
ႏွဖူးေပၚကက်လာတဲ႔ ေခြ်းေတြ က်မစီးေနက် SafetyShoe ေပၚတစ္စက္စက္ က်ေနတာကို ေငးေမာရင္း က်မ သူငယ္ခ်င္းတစ္ခ်ဳိ႕ ေရြးခ်ယ္ခဲ႔တဲ႔လမ္းေနာက္ကို မလိုက္ပဲ ... ဘ၀သံသယာက က်န္ရိွေနခဲ႔တဲ႔
၀တ္ေကြ်းေတြကို အျမန္ဆံုးနည္းနဲ႔ အေက်ဆပ္လိုက္ဖို႔ပဲ ေက်ေက်နပ္နပ္ စိတ္ကူးမိတယ္ ...။
ေသေသခ်ာခ်ာစဥ္းစားမိေတာ႔ က်မ ဒီႏိုင္ငံေရာက္တာ ၾကာခဲ႔ေပမယ္႔ ဒီေန႔ေပးရမယ္႔ ေငြေၾကးေတြေလာက္ က်မကိုယ္ပိုင္ တစ္ခါမွ မသံုးစြဲခဲ႔ဘူးသလို က်မ မိဘေတြဆီကိုလည္း မပို႔ခဲ႔ဘူးေသးေတာ႔ အရမ္းႏွေျမာေနခဲ႔တာေတာ႔ ၀န္ခံပါတယ္ ... း)
ဒါေလးကလည္း ဒီေန႔အခြန္ေဆာင္ဖို႔ ပိုက္ဆံေတြေပးလိုက္ရေတာ႔ ခါတိုင္းေန႔ေတြကထက္ ပိုေမာလို႔ ရင္ဖြင္႔လိုက္တဲ႔သေဘာပါေနာ္.... ဘယ္သူ႔ကိုမွ ပုပ္ခတ္ေစာ္ကားတာမဟုတ္ပါဘူး ...
ကိုယ္႔၀တ္ေကြ်းနဲ႔ကိုယ္ဆိုတာ က်မ ရဲ႕ ေမာင္ႏွမေတြကို ရင္ဖြင္႔ရံုသက္သက္ပါပဲ....။
အခုတစ္ေလာ ခရစ္စမတ္စ္ လည္း နီးျပီဆိုေတာ႔ အျပန္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ညေနေတြထက္ ပိုလွေနခဲ႔ပါတယ္ ........။
ေရာင္စံုမီးေတြ ထိန္ထိန္လင္းေနခဲ႔တဲ႔ ဒီကြ်န္းေလးေပၚမွာ ရပ္တည္ေနခဲ႔ရေပမယ္႔ တစ္ကယ္တမ္းေတာ႔ က်မတို႔ ဘ၀ေတြက ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕စရာ မေကာင္းခဲ႔ပါဘူး ....။
ဒီေနရာေလးက က်မ အိမ္ကိုျပန္ေနက် လမ္းေလးပါ ....ေက်ာင္းတက္ရတဲ႔ ညေတြတိုင္းက်မ ေနထိုင္တဲ႔ အိမ္ေလးကို ရထား ၁နာရီနီးပါးေလာက္ စီးရတဲ႔အတြက္ ည ၁၂ နာရီေလာက္မွ ပံုမွန္ျပန္ေရာက္ပါတယ္ ..။
အိမ္ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ ေရခ်ဳိး ျပီး မနက္ရံုးသြားဖို႔တစ္ခါ ျပင္ဆင္လိုက္ရတာ ည၁နာရီ ေလာက္မွ ပံုမွန္အိပ္ယာ၀င္ျဖစ္တယ္ ...။ မနက္ေရာက္တဲ႔အခ်ိန္ကလည္း ျမန္ဆန္သလို အိပ္ေရးကလဲ မ၀ တ၀ နဲ႔ ထျပီး ရံုးကို အေျပးအလႊားသြားရင္း ဘ၀မွာ ၾကိဳးစားရုန္းကန္ျခင္းေတြနဲ႔ တိုက္ပြဲမက်မခ်င္းေတာ႔ အနာဂတ္အတြက္ အခက္အခဲေတြကို ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းရပါဦးမယ္ ......။
စိတ္ေတြ ေလးလံ မြန္းက်ပ္ေနလို႔ စိတ္ကူးရိွသလို ခ်ေရးမိလိုက္တဲ႔ပို႔စ္ေလးတစ္ခုပါ
မွ်ေ၀ခံစားေပးသူမ်ား အားလံုး ....... ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ ... း))
အားလံုးကို ခင္မင္ေလးစားလွ်က္
ႏွင္းေဟမာ
11 Dec 2009 , 2:33am