လူတိုင္းလူတိုင္းသည္ အမိ၀မ္းတြင္းကေန လူ႔ေလာကထဲကို စတင္၀င္ေရာက္လာခဲ႔ေသာ ေန႔ ၊ ရက္ ၊ အခ်ိန္ ကာလေလးေတြကေန တစ္ဆင္႔ အသက္တစ္ႏွစ္ၾကီးသြားတိုင္း ေၾသာ္ ဒီႏွစ္ဆိုရင္ေတာ႔ ငါ႔အသက္ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္ ျပည္႔သြားျပန္ျပီဟု ဆင္ျခင္သံုးသပ္မိၾကေပလိမ္႔မည္။
ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ေဗာဓိတစ္ေထာင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးကေတာ႔ အသက္ဘယ္ေလာက္ရိွျပီလဲလို႔ ေမးေတာ္မူတတ္ျပီး တပည္႔ေတာ္ရဲ႕ အသက္ (၈၀) ရိွပါျပီဘုရားလို႔ ေလွ်ာက္ထားတဲ႔အခါ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက ၈၀ ဆိုတာ အသက္ကိုတြက္တာလား ၊ ဘာကိုတြက္လာတုန္းလို႔ ေမးျမန္းေတာ္မူတတ္သျဖင္႔ အခ်ိန္ကို တြက္တာပါဘုရားဟု ေလွ်ာက္ထားၾကရပါသည္ ။အဲဒီလိုေျဖတိုင္း ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး က အျမဲမျပတ္ဆံုးမေတာ္ မူတတ္သည္မွာ -
“အခ်ိန္ဆိုတာ ဒီလိုရိွပါတယ္ ... အမိ၀မ္းတြင္းမွာ ၀င္ေလတို႔ ထြက္ေလတို႔ မရိွေသးဘူး ။ ၀မ္းရဲ႔အျပင္ကို ေရာက္လာတဲ႔အခါမွာေတာ႔ အခ်ိန္ဆိုတာစတင္ပါျပီ ...။ သြားလာလႈပ္ရွားရုန္းကန္ေနၾကရတဲ႔ လူသားတိုင္းဟာ က်န္းမာေနရင္ တစ္နာ၇ီကို ၃၆၁ ရွိတာဟာ ထြက္ေလျဖစ္ျပီး ၀င္ေလကေတာ႔ ၃၆၀သာရိွပါတယ္...။ႏွစ္ခုေပါင္းလိုက္တဲ႔အခါ ၇၂၁ ရိွသြားပါတယ္။အဲဒါကို မိခင္၀မ္းထဲက ထြက္စဥ္ စခဲ႔တဲ႔ အခ်ိန္ျဖစ္ပါတယ္...။
ဒီအခ်ိန္ေတြကလည္း စကၠန္႔ကေန မိနစ္ ၊ မိနစ္ကေန နာရီ ၊ နာရီကေန ေန႔ရက္ ၊ ေန႔ရက္ကေန လ ၊ လျပီးေတာ႔ ႏွစ္ ၊ အဲဒါေတြအားလံုးကိ ုေပါင္းလိုက္ေတာ႔ အခု မိမိတို႔ေရာက္ရိွေနတဲ႔ အသက္အရြယ္ရဲ႕ ဘယ္ႏွစ္ႏွစ္ ရိွျပီဆိုတာမ်ဳိးကို ေရတြက္ သတ္မွတ္ၾကပါတယ္...။
ဥပမာ လူတစ္ေယာက္ဟာလူ႔ဘ၀မွာ အႏွစ္၈၀ေနထိုင္ခြင္႔ရတယ္ ပဲဆိုၾကပါစို႔ ။ ဒီအသက္ရွစ္ဆယ္ကို ဘုရားေလာင္းမ်ားေနတဲ႔ ေနရာဘုံနဲ႔ တြက္ၾကည္႔လိုက္ရင္ ... ဘုရားေလာင္းေနတဲ႔ဘံုမွာ လူ႔ျပည္ကႏွစ္ေပါင္း တစ္ရာ အသက္တစ္ရာဟာ ဟိုက ေျခာက္နာရီသာရိွပါတယ္။တစ္ရက္ေတာင္ မျပည္႔ပါဘူး ။ ကိုယ္က အသက္ ၈၀ေလာက္ပဲလူ႔ေလာကမွာ ေနထိုင္ခြင္႔ရတယ္ပဲထား ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည္႔ရင္ နာရီပိုင္းမွ်သာရိွပါတယ္...။လူ႔ဘ၀ဆိုတာ တစ္ကယ္႔ကို ခဏေလးမွ ခဏေလးပါပဲ။
ျမတ္စြာဘုရားသခင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီး မယ္ေတာ္မိနတ္သားကို အဘိဓမၼာတရားေဟာၾကားတဲ႔အခါမွာ လူ႔ျပည္႔နဲ႔တြက္ရင္ ၀ါတြင္းကာလ ၃လလို႔ ဆိုၾကေပမယ္႔ တစ္နည္းအားျဖင္႔ ရက္ေပါင္း ၉၀ လို႔တြက္ရေပမယ္႔ တာ၀တိသာစံေတာ္ခ်ိန္နဲ႔ တြက္တဲ႔အခါမွာ ၅ မိနစ္နဲ႔ ၆ စကၠန္႔သာသာေလးပဲ ရိွပါတယ္...။ အဲဒါကိုပဲ လူ႔ဘ၀လို႔ ေခၚဆိုၾကပါတယ္...။
လူ႔ဘ၀ရယ္လို႔ ေရာက္လာၾကရင္ ကုသုိလ္မ်ားမ်ား ရေအာင္လုပ္ၾက ၊ ရတနာျမတ္သံုးပါးနဲ႔ မိဘဆရာသမားေတြကို ရိွခိုးဦးခ်တဲ႔အခါ အမွတ္တမဲ႔နဲ႔ ၀တ္ေက်တန္းေက်ဦးမခ်ပဲ သမထနဲ႔ ျဖစ္ေစ၊၀ိပႆနာနဲ႔ျဖစ္ေစ ... ၀ဋ္ခ်စရာႏွစ္မ်ဳိးရိွပါတယ္...။
အဲဒီအထဲက သမထနဲ႔ ၀ဋ္ခ်နည္းကေတာ႔ -
ဗုဒၶံပူေဇမိ ဗုဒၶံျမတ္စြာဘုရားကို ပူေဇမိ ပူေဇာ္ပါ၏ ဘုရားဟု စိတ္အာရံုက သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးဆီကို ေရာက္ေအာင္ထားျပီးမွ တစ္ၾကိမ္ဦးခ်သင္႔ပါတယ္...။
ထို႔နည္းအတူပဲ - ဓမၼံပူေဇမိ ဆို၍ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မူအပ္ေသာ တရားေဒသနာေတာ္မ်ားကို အာရံုျပဳျပီးမွ တစ္ၾကိမ္ဦးခ်ပါ..။
ျပီးေနာက္ သံဃံပူေဇမိ - သမုတိႏွင္႔ အရိယာ ႏွစ္ျဖာေသာ သံဃာေတာ္အေပါင္းကို ပူေဇာ္ပါ၏ဟူ၍ အာရံုကိုစူးစိုက္ကာ ရိုေသစြာ ၀ဋ္ခ်ျခင္းတို႔ျဖစ္ပါတယ္...။တစ္ခါတည္းျခံဳမိေအာင္ ဘုရား တရား သံဃာအားလံုးကို ယခုလို အာရံုျပဳ၀ဋ္ျပဳျခင္းကို သမထျဖင္႔ ၀ဋ္ခ်ျခင္းလို႕ ေခၚပါတယ္...။
၀ိပႆနာနဲ႔ ၀ဋ္ခ်ျခင္းကေတာ႔ - ကမၼ၀ဋ္ ၊ ကိေလသာ၀ဋ္ ၊ ၀ိဘာဂ၀ဋ္ဟု ဆိုအပ္တဲ႔ ၀ဋ္ၾကီးသံုးပါးကေန ကင္းလြတ္ရာအမွန္ ျမတ္နိဗၺာန္ကို ေရာက္ရ ရရာပါလို၏ ဘုရား ၊ ၾကိဳးစားအားထုတ္လြယ္သူ ျဖစ္ရပါေစသား ဘုရားလို႔ ရိွခိုး၀ဋ္ခ်ျခင္းဟာ ၀ိပႆနာႏွင္႔ ၀ဋ္ခ်ျခင္းျဖစ္ပါတယ္....။
ေနာက္တစ္နည္းအားျဖင္႔လည္း - မျမဲေသာ ခႏၶာကိုယ္ၾကီးကို ကိေလသာခပ္သိမ္းမွ ကင္းျငိမ္းေတာ္မူျပီးေသာ ဘုရား ၊ တရား ၊ သံဃာ မ်ားအား လွဴဒါန္းပါ၏ဘုရားဟူ၍ ျဖစ္ျပီး ဤသို႔တစ္ၾကိမ္၀ဋ္ခ်လိုက္ျခင္းသည္ လူတစ္သိန္းအားတို႔ကို ထမင္းအစာ ေရအစာ ေကြ်းေပးေပးကမ္းလိုက္ရတာႏွင္႔ ထပ္တူညီေသာ ကုသိုလ္ကိုရသည္ ဟု ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက ဆံုးမေဟာၾကားေတာ္ မူခဲ႔ပါသည္။
မျမဲတဲ႔ မိမိတို႔ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ၾကီးကို မျမဲဘူးလို႔ ဆင္ျခင္လိုက္တာဟာ ၀ိပႆနာျဖစ္သလို
မျမဲတဲ႔ခႏၶာကိုယ္ ၊ ကိေလသာ မရိွတဲ႔တရားကိုလဲ ဂုဏ္ေတာ္လို႔ ဆိုလိုက္တာပါပဲ ။ ကိေလသာ ကင္းေၾကာင္းျဖစ္တဲ႔တရား ကိေလသာ ကင္းျပီးျဖစ္တဲ႔ သံဃာေတာ္ေတြ အာရံုျပဳတာ သမထေရာ ၊ ဂုဏ္ေတာ္ပါ ပါ၀င္သြားျပီး လွဴဒါန္းပါ၏လို႔ ဆိုလိုက္တဲ႔အတြက္ ဒါနေရာ သမထေရာ ၀ိပႆနာေရာပါ အားလံုး ပါသြားျပီး ျဖစ္ပါတယ္...။
ဘ၀မ်ားစြာ သံသရာက စျပီး အခုအခ်ိန္ထိ ဘုရား ၊ တရား ၊ သံဃာ မ်ားရဲ႕အေပၚမွာ ကာယကံ အျပစ္ ၊ ၀စီကံအျပစ္ ၊ မေနာကံအျပစ္ ဟူေသာ အျပစ္ေတြရိွခဲဲ႔ပါေသာ္ အဲဒီအျပစ္ေတြကို ေပ်ာက္ေအာင္ ကန္ေတာ႔ၾကရပါတယ္ ။အဲဒီလို ကန္ေတာ႔ၾကတဲ႔ေနရာမွာ ၀မ္းထဲ ကိန္းေအာင္းေနတဲ႔ မာန္ကို ေလွ်ာ႔ထားရပါမယ္ ။မ်ားေသာအားျဖင္႔ေတာ႔ ကန္ေတာ႔ေတာ႔ ကန္ေတာ႔ၾကပါတယ္ မာန္ကိုေတာ႔ မေလွ်ာ႔ၾကပါဘူး ။
ဒါ႔ေၾကာင္႔ က်မတို႔လို ဘာသာတရားကို ေလ႔လာလိုက္စားေနဆဲ လူငယ္မ်ားအဖို႔ အထူးသျဖင္႔ ဖူးေမွ်ာ္မာန္ေလွ်ာ႔ ဆိုတာေလးကို အဓိက မွတ္ထားသင္႔ပါတယ္။
ဖူး ဆိုတဲ႔ အတိုင္း သက္ေတာထင္ရွား ဘုရားထိေအာင္ ဥာဏ္ႏွင္႔ ဖူးလိုက္ ၊ အာရံုထဲေပၚလာလိုက္တဲ႔အခါ မာန္ကိုပါေလွ်ာ႔လိုက္ ၊ ဒီလိုကန္ေတာ႔လိုက္ျခင္းအားျဖင္႔ ဘ၀မ်ားစြာကတင္လာတဲ႔ အျပစ္ေတြ ၊ အေၾကြးေတြ ေပ်ာက္ကင္းေစႏိုင္ပါတယ္လို႔ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက ေဟာၾကားဆံုးမေတာ္ မူထားခဲ႔ပါတယ္။ ဒီလို ကန္ေတာ႔လုိက္ျခင္းအားျဖင္႔ အသက္ရွည္ျခင္း ၊ အဆင္းလွျခင္း ၊ ခ်မ္းသာၾကီးျခင္း ၊ ခြန္အားၾကီးျခင္း ၊ ဥာဏ္ပညာၾကီးျခင္း အစရိွတဲ႔ အက်ဳိးေက်းဇူးမ်ားစြာကို ရရိွေစႏိုင္ပါတယ္...။
(ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မဟာေဗာဓိတစ္ေထာင္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး ဘဒၵႏၱနာရဒ အျမဲတမ္း ေဟာၾကားဆံုးမေတာ္ မူခဲ႔ေသာ ဆင္ေျခရာလိုတရားေတာ္မွ ေကာက္ႏႈတ္၍ က်မ၏ ဘေလာ႔စာမ်က္ႏွာေလးအား လာေရာက္လည္ပတ္ၾကသူမ်ား အားလံုးအတြက္ အက်ဳိးရိွေစရန္ ရည္ရြယ္၍ ျပန္လည္ေ၀မွ်ပါသည္...။)
ဆက္လက္ေရးသားေဖာ္ျပပါမည္။
ေမတၱာစိတ္ဓါတ္တရာျမတ္ျဖင္႔ လႊမ္းပတ္ကမၻာတည္ပါေစ...
ႏွင္းေဟမာ
29 August 2010 - 2:46 AM
