Wednesday, July 15, 2009

အခ်စ္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းသို႔


ညက အိပ္မက္ထဲမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကြဲကြာေနတဲ႔ အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းနဲ႔ စကားေတြအၾကာၾကီး ေျပာေနၾကတယ္လို႔ မက္ခဲ႔တယ္...။အဲဒါနဲ႔ပဲ ငါနင္႔ကို တစ္ေနကုန္ သတိရေနခဲ႔တာ သူငယ္ခ်င္းေရ.....ငါတို႔ မဆံုျဖစ္ၾကတာေတာင္ ေတာ္ေတာ္ၾကာခဲ႔ျပီေနာ္...။ဒီေန႔မနက္ရံုးသြားခါနီး မိုးေလးကလဲ တဖြဲဖြဲက်ေနတယ္...သူငယ္ခ်င္း ေရ...။
ရာသီဥတုေလးကပါ ခ်မ္းစိမ္႔စိမ္႔ျဖစ္ေနတာနဲ႔ ဒို႔ႏွစ္ေယာက္ဆင္တူရိွတဲ႔ သိုးေမြးဆြယ္တာအက်ီေလးကိုပါ ထပ္၀တ္ခဲ႔လိုက္တယ္...။ငါ ဒီအက်ီေလး .......မ၀တ္ျဖစ္တာေတာ္ေတာ္ၾကာေနျပီ...။မွတ္မွတ္ရရ ျပင္ဦးလြင္ ရဲ႕နံနက္ခင္းတစ္ခုမွာေပါ႔ ငါ႔နံမည္ေခၚသံၾကားလို႔ အျပင္ကို ထြက္ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ မီးရထားက ၀န္ထမ္းေလးတစ္ေယာက္ အထုပ္ေလးတစ္ထုပ္ကို ကိုင္ျပီးေစာင္႔ေနတယ္..။နင္က လူၾကံဳေပးလိုက္တာပါတဲ႔ မွာစရာရိွရင္ မနက္ဖန္ တစ္ေခါက္ျပန္လာခဲ႔ပါ႔မယ္တဲ႔။ နင္က အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက စကိုင္းက မီးရထားစက္ျပင္ဌါနမွာ လက္ေထာက္စက္ရံုအုပ္တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ ေနတဲ႔အခ်ိန္...။ငါကလည္း အစိုးရဌါနတစ္ခုမွာ တာ၀န္က်စေပါ႔ ...။ ငါလည္း ညေန ၅ နာရီ တာ၀န္ခ်ိန္ျပီးတာနဲ႔သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္နဲ႔အတူ ျမိဳ႔ထဲကို ထြက္ျပီး ဘာ၀ယ္ေပးရင္ေကာင္းမလဲလို႔ စဥ္းစားတဲ႔အခါ ေဆာင္းတြင္းလဲေရာက္ေနျပီဆိုေတာ႔ နင္႔အတြက္ အေႏြးထည္ေလးနဲ႔ ေမျမိဳ႔အမွတ္တရ မုန္႔ေလးေတြပဲ ၀ယ္ခဲ႔လိုက္တယ္...။
ပုလဲျဖဴမွာ ၀င္ၾကည္႔ရင္း ငါႏွစ္သက္တဲ႔ အျဖဴခံေလးမွာမီးခိုးေရာင္ နဲ႔ နီညိဳေရာင္ အစင္းေလး ကနင္နဲ႔ လိုက္မွာပဲလို႔ေတြးရင္း ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ဆင္တူျဖစ္ေအာင္ ငါ႔အတြက္ပါ ႏွစ္ထည္၀ယ္ျဖစ္သြားတယ္...။
ႏွစ္ေတြေတာင္ၾကာခဲ႔ျပီပဲ .... နင္႔အက်ီေလးေတာ႔ ေဟာင္းႏြမ္းသြားေလာက္ျပီေနာ္...။
အေတြးလြန္ေနတာနဲ႔ ပဲ ငါ႔မွာ ဘုရားကို ျမန္ျမန္ ၇ိွခိုးလိုက္ရတယ္...။
ျပီးေတာ႔စက္ဘီးျခင္းထဲမွာ ထမင္းခ်ဳိမ္႔ ၊ ထီး ၊ ေရဗူးတို႔ကို ျမန္ျမန္ေကာက္ထည္႔ ေက်ာပိုးအိတ္ကို ေကာက္လြယ္ျပီး ထံုးစံအတိုင္း အိမ္ထဲကေန ၀ုန္းဒိုင္းက်ဲျပီးထြက္လာခဲ႔ရတယ္ဟာ...။
သူငယ္ခ်င္းေရ ငါကေတာ႔ ခုခ်ိန္ထိ မနက္ေစာေစာ အိပ္ယာထမွာကို ပ်င္းေနတုန္းပဲ ....။ဒါေပမယ္႔လည္း ေအာင္ျမင္တဲ႔ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႔ ကံ၊ ဥာဏ္၊၀ီရိယ ဒီသံုးခုလံုးနဲ႔ ျပည္႔၀ေအာင္ ငါအျမဲၾကိဳးစားေနပါတယ္...။အင္မတန္ ေႏွးေကြးလွေသာ ဓါတ္ေလွကားကလည္းေတာ္ေတာ္နဲ႔ ေရာက္မလာ..။ စိတ္ကို မနည္းရွည္ေအာင္ဆြဲဆန္႔လိုက္ရင္း ငါစိတ္မ၇ွည္လို႔ ပါးစပ္ကို စူပုပ္ေနတိုင္း ငါ႔ကိုစိတ္တိုေအာင္ နင္ စ' ခဲ႔ ေနာက္ ခဲ႔ တာေလးေတြကိုပါ ၾကားေယာင္ေနမိတယ္...။
ႏွစ္ေတြေျပာင္းလဲခဲ႔ေပမယ္႔ နင္က ငါ႔ဘ၀ရဲ႕အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္အျဖစ္ ငါ အျမဲသတိရေနမွာပါဟာ..။
မိုးေလးတစ္ေဖ်ာက္ေဖ်ာက္ေအာက္ မွာ လက္တစ္ဘက္က ထီးကိုေဆာင္း တစ္ဘက္က လက္ကိုင္ကို ထိန္းျပီး ေျဖးေျဖးပဲ ကုမၸဏီ ရိွရာကို စီးလာခဲ႔လိုက္တယ္ ... ။ ရံုးက လူၾကီးေတြျမင္ရင္ေတာ႔ ငါ႔ကို သဲသဲလႈပ္၀ိုင္းေအာ္ၾကလိမ္႔မယ္...။ သူတို႔က ငါ႔ကို စက္ဘီးနဲ႔ ေန႔တိုင္းရံုးတက္ေနတာကို အႏၱရာယ္မ်ားတယ္ဆိုျပီး ၀ိုင္းေျပာေနၾကတာသိလား...။
ဂရုစိုက္၊ေျဖးေျဖးစီးေနာ္လို႔ မွာလိုက္ရတာလဲ အျမဲတမ္းပဲ..။
ငါတုိ႔သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ ေက်ာင္းသြားရင္ စက္ဘီးတစ္စီးနဲ႔ တစ္စီး လိုက္တိုက္ၾကတာေလ တိုက္လိုက္ရတဲ႔သူက အႏိုင္ယူျပီးထြက္ေျပးတာေတြကို သူတို႔ကို ငါျပန္ျပီး ေျပာျပရဦးမယ္....။
ဒီလို မိုးဖြဲဖြဲေလးရြာေနတဲ႔ အခ်ိန္ေလးမွာ ငါတို႔ ေမဂ်ာက ေတာင္ၾကီး၊အင္းေလးကို ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္ၾကေတာ႔ နင္ က်န္ေနခဲ႔ရတယေနာ္္...။
ကားက ထြက္စျပဳေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာမွ အေ၀းက နင္စက္ဘီးေလးကို အတင္းနင္းလာတာ ျမင္လိုက္ရတယ္...။ငါ႔အတြက္ လမ္းစားဖို႔ မုန္႔ေတြလာပို႔ေပးတာတဲ႔ ... တစ္ကိုယ္လံုးေခြ်းေတြ ၊ မိုးေရစက္ေတြ နဲ႔ ရႊဲစိုေနတဲ႔ နင္႔ကိုၾကည္႔ျပီး ငါစိတ္မေကာင္းျဖစ္ခဲ႔ရတယ္ ....။
ငါကေတာ႔ နင္အေဆာင္ကို ျပန္ျပီး ေႏြးေႏြးေထြးေထြးေနေနာ္လို႔ေတာင္ ေျပာခြင္႔မရခဲ႔ပါဘူး...။ နင္ကသာ ငါေနမေကာင္းျဖစ္တိုင္း ေဆးခန္းကို ျပာျပာသလဲနဲ႔ အတင္းပို႔ ခဲ႔တာ...။ နင္ ငါ႔အေပၚ ဂရုစိုက္ခဲ႔တဲ႔ အတြက္ ဒီေန႔ထိ ငါနင္႔ကို ေက်းဇူး တင္ေနမိတုန္းပဲဟာ...။
ျဖဳစင္တဲ႔ နင္႔ရဲ႔ေစတနာက ငါ႔ဘ၀မွာ ဘယ္ေတာ႔မွ တန္ဘိုးျဖတ္လို႔မရပါဘူး...။ဒီေန႔ေတာ႔ ငါနင္႔ကို အရမ္းကို သတိရေနမိတယ္...။ခုခ်ိန္ေလာက္ဆို နင္႔ရဲ႕ လုပ္ငန္းခြင္ထဲက သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြသစ္ေတြနဲ႔ ေတြ႔ျပီး ငါ႔ကို မ်ားေမ႔ေနခဲ႔မလား...။
အျမဲတမ္းမဟုတ္ရင္ေတာင္ တိုက္ဆိုင္မႈေလးေတြရိွတိုင္း နင္ ငါ႔ကို သတိရေနခဲ႔မယ္ဆိုရင္ ေက်နပ္ပါတယ္ဟာ.....။အဲဒါကို နင္ၾကားရင္ေတာ႔ မဲ႔ျပံဳး ျပံဳးမွာ ေသခ်ာတယ္ ....။
ဘာတဲ႔ နင္ငါ႕ကို အျမဲႏွိပ္ကြပ္ခဲ႔တာေလ....နင္ကလည္း အမ်ားၾကီးမေပးႏိုင္ပဲနဲ႔ သူမ်ားဆီကေတာ႔ အျပည္႔အ၀လိုခ်င္တာ နင္ တရားမွမရိွတာတဲ႔ ...။
ဘယ္လိုပဲေျပာေျပာ ငါကေတာ႔ ေက်နပ္ခဲ႔တယ္သူငယ္ခ်င္း နင္႔ရဲ႕ အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္း ျဖစ္ခြင္႔ရခဲ႔လို႔ေလ ....။
ေက်ာင္းကေန ငါတို႔ျမိဳ႕ေတြ ကိုျပန္ၾကေတာ႔ ရထားေပၚမွာ တို႔ႏွစ္ေယာက္ရိွစု မဲ႔စု ပိုက္ဆံေလးနဲ႔ ၾကက္သားေၾကာ္ေတြ၀ယ္စားၾကတာကို သတိရမိတယ္...။
သူမ်ားေတြလာလုၾကလို႔ နင္႔ရဲ႕ ဂ်င္းေဘာင္းဘီအိပ္ကပ္ထဲမွာ ၾကက္သားေၾကာ္ေတြ အတင္းထိုးထည္႔ ျပီးမွ ဒို႔ႏွစ္ေယာက္ထဲ ရထားျပတင္းေပါက္နားမွာ သူမ်ားေတြမသိေအာင္ သြားခိုးစားၾကတာကို ျပန္ျမင္ေယာင္မိတိုင္း ငါ ငါအားရပါးရ ရယ္ေနတုန္းပဲ ....။
ပိုက္ဆံတစ္ျပားမွ မပါေတာ႔တဲ႔အခါ ရထားခိုးစီးၾကတဲ႔ အခါေတြလည္းရိွတယ္..။နင္ကေတာ႔ ျမိဳ႔ေပၚမွာေနတဲ႔သူဆိုေတာ႔ ကားခမကုန္ဘူးေလ ...။
ငါကရြာထိ ကား ၂နာရီေလာက္ျပန္စီးရဦးမွာဆိုေတာ႔ ငါ႔အတြက္ ပိုက္ဆံကို ရထားတြဲထိန္းၾကီးဆီကေန နင္ကေခ်းေပးခဲ႔ေသးတာ...။
အိမ္ကေန ေက်ာင္းကို ျပန္၇ေတာ႔မယ္ဆိုရင္လည္း နင္က ရထားစထြက္တဲ႔ ျမိဳ႔မွာ ေနေတာ႔ ဘူတာၾကီးကေန ခံုဦးျပီး မိန္႔မိန္႔ၾကီး ထိုင္လိုက္လာတက္တာ ...။ ေနာက္ဆံုးေတာ႔လဲ ေက်ာင္းေရာက္တဲ႔အထိ မတ္တပ္ပဲ ရပ္စီးရတာပဲ ...။
အျမဲငါ႔အတြက္ အနစ္နာခံခဲ႔တဲ႔နင္႔ကို ငါကလဲ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ အႏိုင္ယူ ဗိုလ္က်ခဲ႔ဘူးတယ္ ...။ငါစာေၾကာင္းေလးတစ္ေၾကာင္းဖတ္မိေတာ႔ နင္႔ကို လြမ္းလိုက္တာဟာ...။
ကိုယ္ယံုၾကည္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ဆံုတဲ့အခါ သင့္ျမတ္ေအာင္ေနထိုင္ႏိုင္ဖို႔ ၾကိဳးစားပါ။ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္မွာ ကိုယ္နဲ႔သေဘာထားခ်င္း တိုက္ဆိုင္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ဆံုဖို႔ဆိုတာ မလြယ္လွဘူး။ တဲ႔
ငါ႔ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ နင္႔ေလာက္နားလည္ခြင္႔လႊတ္ေပးႏိုင္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ဳိး ၊ သေဘာထားခ်င္း အတိုက္ဆိုင္ဆံုးေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ဳိး ဘယ္ေတာ႔မွ မရႏိုင္ေတာ႔ဘူးေလ...။
ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ ဘယ္ေတာ႔မွ ျပန္ဆံုႏိုင္မယ္ေတာ႔မယ္ဆိုတာ မေရရာေပမယ္႔ အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္း နင္႔ကို ငါ႔ႏွလံုးသားရဲ႕တစ္ေနရာမွာ အျမဲသိမ္းထားဆဲပါ...။
၀မ္းနည္းစရာ ၀မ္းသာစရာေတြ နဲ႔ၾကံဳတိုင္း ငါနင္႔ကို ရင္ဖြင္႔ခ်င္ပါေသးတယ္....ဘယ္ေတာ႔ မွကဗ်ာမဆန္တက္တဲ႔ နင္႔ကို ငါ႔ရဲ႕စိတ္ကူးယဥ္တာေတြမွန္သမွ် အတိုးခ်ျပီးေတာ႔ ေဖာက္သည္ခ်ျခင္ပါေသးတယ္ .....။
ဟန္ေဆာင္ထိန္းခ်ဳပ္မႈေတြမပါပဲ ေရာက္တက္ရာရာေတြ ၊ သူမ်ားမေကာင္းေၾကာင္း ကိုယ္ေကာင္းေၾကာင္းေတြ အဲ မွားလို႔ ရယ္စရာ ဟာသေလးေတြ ေျပာျပီး နင္နဲ႔ငါ အားပါးတရ ေအာ္ရယ္လိုက္ခ်င္ေသးတယ္ဟာ...။
ငါတို႔တစ္ေတြ ေရၾကည္ရာမ်က္ႏုရာမွာ ဘ၀အတြက္ ရုန္းကန္ ေနၾကရေပမယ္႔ တစ္ေန႔ေန႔ မွာေတာ႔ ငါနင္႔ဆီကို မေရာက္ ေရာက္ေအာင္္လာခဲ႔မယ္ သူငယ္ခ်င္းေရ .....။
ငါကိုယ္တိုင္နင္႔ကို ဘယ္ေလာက္ထိသတိရေၾကာင္း၊ ဘယ္လိုေတြ လြမ္းေၾကာင္းဆိုတဲ့ ငါ႔ ခံစားခ်က္ေတြကို ဖြဲႏြဲ႕ျပီးေျပာျပခ်င္ပါတယ္...။
ဒါေပမယ္႔ ဘယ္ေနရာ ဘယ္ေဒသကို ေရာက္ေနလဲဆိုတာ အတိအက် မသိရေတာ႔တဲ႔ ဘ၀ေတြမွာ ငါနင္႔ကို ဘယ္လို ဆက္သြယ္ျပီး ေျပာျပရမလဲ ...။
ငါ႔ရဲ႕ ခံစားခ်က္တို႔ ဖြဲ႔တည္ရာ ႏွင္းေဟမာ ဆိုတဲ႔ ငါပိုင္ဆိုင္တဲ႔ ဘေလာ႔ေလးကေနတဆင့္ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အေ၀း
တစ္ေနရာကေန ေႏြးေထြးတဲ့ ငါ႔ေမတၱာနဲ႔ ပဲ နင္႔အတြက္ ေတာင္းဆု ျပဳလိုက္ပါတယ္။နင္ က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ သူငယ္ခ်င္း ......။
နင္႔ရဲ႕ အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္း
( သတိရျခင္းမ်ားစြာ ၊ လြမ္းဆြတ္ျခင္း မ်ားစြာျဖင္႔ အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္း P.N.M အတြက္ ဒီပို႔စ္ေလးကို ေရးျဖစ္ခဲ႔ပါသည္....။အာလံုးပဲ မွ်ေ၀ခံစားႏိုင္ၾကပါေစရွင္...။)


ႏွင္းေဟမာ
15 JULY 2009

Sunday, July 12, 2009

ျမစမ္းမ်က္ရည္

ကိုယ္႔ေနရာသာယာသည္ ျဖစ္ေစ
ႏုံခ်ာသည္ ျဖစ္ေစ
ကိုယ္႔ရြာ ကိုယ္႔ရပ္၊ မိခင္ျမတ္တည္႔။

မည္မွ် ၾကီးျမင္႔၊
မည္မွ် တင္႔လည္း
မပြင္႔ ေနျခည္၊
အုံ႔မိွဳင္းသည္သို႔မၾကည္ေမြ႔ေခ်၊
သူ႔ရပ္ေျမတည္႔။

သူတို႔ စကား၊
သူတို႔ၾကား၌ပ်ားသို႔ မခ်ိဳ၊
မိွဳသို႔ မလန္း၊
ပန္းသို႔ မရႊင္ကိုယ္႔မိခင္ကို၊
တျမင္ျမင္တမ္း၊
အစဥ္လြမ္းခဲ႔။

ေရခ်မ္းစင္က၊
ေရၾကည္ျမကိုေသာက္ရေပဖူး၊
သူ႔ေက်းဇူးကုိအထူးသိလည္း၊
ဇာတိလြမ္းနာ၊
မေျဖသာခဲ႔။

သူ႔ေျမမွာမူသာယာဘိျခင္း၊
သင္းပါဘိေတာင္းေကာင္းပါဘိတကား၊
အသိသားပင္တရားလက္ကိုင္၊
ဆင္ျခင္ႏိုင္လည္းမခိုင္စိတ္၀မ္း၊
ေန႔တိုင္းလြမ္းသည္
ျမစမ္းမ်က္ရည္ စိမ္႔စိမ္႔တည္း။

ဆရာၾကီးဦးတင္မိုး

က်မ ႏွစ္သက္မိတဲ႔ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ...။ကိုရြာသားေလးကေတာ႔ အသဲခိုက္မိတဲ႔ကဗ်ာလို႔တင္စားထားေလရဲ႕။
ဒီကဗ်ာေလးကို ဖတ္လိုက္ရတဲ႔ ခဏ ရင္ထဲမွာ အသဲခိုက္မတက္ပါပဲ လႈတ္လႈတ္ခတ္ခတ္ေလး ခံစားမိပါတယ္...
အားလံုးအတြက္ ျပန္လည္မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္ရွင္...။

ႏွင္းေဟမာ
11 JULY 2009

ၿပန္လည္သံုးသပ္ၿခင္း




လိုအပ္ခ်က္ေတြ မ်ားစြာနဲ႔ငါ
တစ္ခါတစ္ေလ လူေတြနဲ႔ အဆင္မေျပတဲ႔ငါ
ျဖစ္ခ်င္တာေတြနဲ႔ ျဖစ္လာတာေတြ
အျမဲ လြဲတတ္တဲ႔ငါ
ရည္မွန္းခ်က္ေတြမ်ားစြာအတြက္
အဆံုးမသတ္တတ္ေေသးတဲ႔ငါ
ေတြေ၀မႈေတြ မ်ားစြာနဲ႔
မဆံုးျဖတ္ႏိုင္ေသးတဲ႔ငါ
စိတ္ဓါတ္ေတြ ပံုပံုက် ျပန္ထဖို႔
ခက္ခဲလွတဲ႔အခါ က်မွ....
လိုအပ္ခ်က္ေတြမ်ားစြာနဲ႔
ငါ႔ကိုယ္ငါ ျပန္သံုးသပ္ၾကည္႔မိတယ္....

ငါဟာ မွန္ကန္ေျဖာင္႔မတ္ဖို႔၊
သစၥာရိွဖို႔ လိုအပ္တယ္
ငါ့ကိုယံုၾကည္ၾကသူမ်ား
ငါ့ကိုအားကိုးေနသူမ်ားအတြက္။
ငါဟာ ရိုးသားေျဖာင္႔မွန္ဖို႔ လိုတယ္
ငါ့ကို တန္ဖိုးထားသူမ်ား
ငါ့ကိုေလးစားၾကသူမ်ားအတြက္။
ငါဟာ ၾကံ့ခိုင္ဖို႕ လဲလိုတယ္
ေက်းဇူးရွင္မိဘႏွစ္ပါးနဲ႔
ငါ့ရဲ႕ မဆံုးႏိုင္ေသာရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားအတြက္။
ငါဟာ ရဲရင့္ဖို႕လိုအပ္တယ္
စြန္႕စား စရာေတြ အမ်ားအျပားနဲ႕
ေလာကဒဏ္အလွည့္အေျပာင္းေတြအတြက္။
ငါဟာ ရန္သူ မိတ္ေဆြမခြဲပဲ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံဖို႕လိုတယ္
ငါ႔ရဲ႕ ရင့္က်က္မႈေတြနဲ႕
သည္းခံႏိုင္မႈ စြမ္းရည္ေတြအတြက္။
ငါဟာ ေပးဆပ္ႏိုင္ဖို႔ေတာ႔လိုတယ္
ရယူလိုမႈကင္းစြာနဲ႔
စိတ္ဓာတ္ရင့္က်က္မႈေတြအတြက္။
ငါ႔ကိုယ္ငါ ႏွိမ့္ခ်ဖို႔လည္းလိုတယ္
အတၱနဲ႔ မာန္မာနေတြ
ေလွ်ာ့ခ်ႏိုင္ဖို႕အတြက္။
ငါဟာ မွန္ကန္ေျဖာင္႔မတ္လာတဲ႔တစ္ေန႔
ငါရဲ႕စိတ္ဓာတ္ေတြ ၾကံ့ခိုင္လာတဲ႔တစ္ေန႔
ငါ ရင္႔က်က္တည္ျငိမ္လာတဲ႔တစ္ေန႔
ငါ႔ရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ ရဲရင့္ျပတ္သားလာတဲ႔တစ္ေန႔
ငါ လူအားလံုးကို တန္းတူျမင္ႏိုင္တဲ႔တစ္ေန႕
ငါ႔ရဲ႕ေပးဆပ္ျခင္းေတြ က်ယ္ျပန္႔လာတဲ႔တစ္ေန႔
ငါ႔ရဲ႕ မာန္မာန အတၱေတြ ကင္းစင္သြားတဲ႔တစ္ေန႔
ငါ့ကို ခ်ဥ္းကပ္ၾကလိမ့္မယ္
အဲဒီအခါ ငါ ေက်နပ္ ႀကည္ႏူးမယ္ ...
ငါ ေပ်ာ္ရႊင္ ၀မ္းေျမာက္မယ္...
အဲဒီအခါ ငါ ပူးေပါင္းညီညြတ္မႈေတြနဲ႔
ေလာကၾကီးကို အလွဆင္မယ္...
တိုေတာင္းတဲ့ ငါ့ ဘ၀ခရီးတစ္ခုမွာ
အဓိပၸါယ္ရိွစြာ ရွင္သန္ႏိုင္ဖို႔ အတြက္ေပါ့....

အဆင္မေျပမႈေလးေတြနဲ႔ ၾကံဳရတိုင္း မိမိကိုယ္ကိုယ္ ျပန္လည္သံုးသပ္ တက္ၾကပါေစရွင္....။

ႏွင္းေဟမာ
11 JULY 2009

Monday, July 6, 2009

အနားသတ္ ကမ္း

ငါတို႔ဟာ… အ၀ိဇၨာဟင္းလင္းျပင္ထဲက
အမႈန္အမႊား ၾကယ္ေလးေတြပါ
ဘ၀ရဲ႕ဆင္းရဲေတြကို အေၾကာက္အလန္႔မရွိ
သုခနဲ႔ ရႊန္းလက္ထြန္းလင္းခဲ့ခ်င္ၾကေတာ့
ဒုကၡေတြကပဲ ဖြဲ႔က်အံု႔ဆိုင္း မႈိင္းရီခဲ့…။

ငါတို႔က… မေအာင္ႏိုင္တဲ့ စာေမးပြဲကိုမွ
ဂုဏ္ထူးနဲ႔ ပထမရခ်င္ေနသူေတြေလ
အႏိုင္မရဖူးတဲ့ အိုနာေသေဘးကို အံတုရင္း
ေလာကဓံရဲ႕ ရယ္သံခ်ိဳေအာက္မွာ မိန္းေမာမိၾကေတာ့
မွတ္တိုင္မဲ့ လမ္းေပ်ာက္ခရီးသည္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾက…။

ေနာက္ဘ၀အထိ အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ေစမယ့္
ဆႏၵေတြနဲ႔ ေရြးခ်ယ္မိုက္မွားမိခဲ့ၾက
ငါတို႔ကပဲ ဆုေတာင္းေတြ မွားခဲ့တာလား
ဆုေတာင္းေတြကပဲ ငါတို႔ကို မွားယြင္းသြားေစခဲ့တာလား
ဘယ္ေလာက္ဆိုးလိုက္တဲ့ မသိမႈလဲကြယ္…။

မသိလို႔မျပင္၊ မျပင္လို႔မသိ
စူးရွနက္ရႈိင္းတဲ့ အသိဥာဏ္ေတြနဲ႔
သံသရာ၀ဲဂယက္က ရုန္းထြက္လို႔
စုန္ၿပီးခဲ့တဲ့ ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာအတြက္
အဆန္လမ္းေလးခ်က္နဲ႔ ေခ်ဖ်က္ဖို႔ ၾကိဳးစားၾကမယ္ေလ…။

ကိေလသာမီးေတာက္ေတြရဲ႕ ေအးၿငိမ္းရာ
သံေယာဇဥ္အစြဲအလမ္းေတြရဲ႕ ျပတ္ၿငိမ္းရာ
ဒုကၡဆင္းရဲေတြရဲ႕ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းရာ
အႏႈိင္းမဲ့ အဆံုးသတ္ အၿငိမ္းဓာတ္တစ္ခုက
(ဟိုးေရွ႕မွာ…) ငါတို႔ကို ၾကိဳလင့္ေနေလရဲ႕ ...။


( က်မ ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀တည္းက ေလးစားခဲ႔ရေသာ ၊ က်မ ရဲ႕ ငယ္ဆရာလဲ ျဖစ္ေသာ အဂၢမဟာေက်ာ္ သီလရွင္ဆရာေလး တစ္ပါးေရးတဲ႔ ကဗ်ာေလးပါ...။ႏွစ္သက္မိေသာ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ျဖစ္လို႔ အားလံုးအတြက္ ျပန္လည္ မွ်ေ၀ေပးလိုက္ပါတယ္...။ )

ႏွင္းေဟမာ
7 JULY 2009

ပရဟိတစိတ္ဓါတ္မ်ားရွင္သန္ေစရန္

ငါကဲ့သုိ႔ စြမ္းအားႏွင့္ျပည့္စုံေသာ ေယာက်ားၤ အတြက္ တကုိယ္တည္းကူးေျမာက္၍ အဘယ္ကဲ့သုိ့အက်ဳိးရွိအံ့နည္း။ငါသည္ သဗၺညဳတဥာဏ္ ရျပီးေနာက္္ နတ္ႏွင့္တကြေသာ ေလာကကုိ ကူးေျမာက္ေစအံ့.( ဇာတက နိဒါန္း )

လူ႔သားတစ္ေယာက္ တန္ဖုိးကုိ တုိင္းတာရာမွာ အတၱကုိယ္ဖယ္ရွားျပီး အမ်ားအက်ိဳး ဘယ္ေလာက္လုပ္နုိင္သလဲဆုိတာနဲ႔လညး္ တုိင္းတာရပါမယ္။
ရွင္သန္သမွ် ကာလေလးမွာ လူဟာ အၿမဲကုိလွဳပ္ရွား ရုန္းကန္ေနရပါတယ္. အသာေလးထုိင္ျပီး အိပ္စား လုပ္ေနခြင့္မရွိပါဘူး ၊ ဗုဒၶအလုိေတာ္အရဆုိရင္ေတာ့ ဥ႒ာနဖလူပဇီ၀ီ ျဖစ္ေနလုိ႔ပါပဲ ၊ ဆ၀ါလာတ သုတၱန္မွာလည္း ျမတ္ဗုဒၶ ေဟာျပတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ ၄ ေယာက္ဟာ လည္း စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းပါတယ္...။

၁။ ကုိယ့္အက်ိဳးလဲ မလုပ္ ပရဟိတလဲ မလုပ္သူ
၂။ ကုိယ္အက်ိဳးေတာ့လုပ္ျပီး ပရဟိတ မလုပ္သူ
၃။ ပရဟိတေတာ့လုပ္ျပီး ကုိယ့္အက်ိဳးအတြက္ မေဆာင္ရြက္သူ
၄။ ကုိယ့္အက်ိဳးလည္းလုပ္ ပရဟိတလညး္ ေဆာင္ရြက္သူ..
ဆုိျပီး ျဖစ္ပါတယ္...။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္လည္း ဒီကမၻာၾကီးထဲမွာ ရွိတဲ့ လူသားေပါင္း သန္း ၆ ေထာင္ေက်ာ္ကုိ တူရာတူရာ စုရင္ ဒီ ေလးမ်ိဳးသာ ရေၾကာင္း ေဟာျပေတာ္မူခဲ႔ပါတယ္..။
ဒီေလးေယာက္ထဲမွာ ကုိယ့္အက်ိဳးလည္းလုပ္ျပီး ပရဟိတလည္းေဆာင္ရြက္သူကုိ အျမတ္ဆုံးလူသားအျဖစ္ ျမတ္ဗုဒၶက သတ္မွတ္ေတာ္မူပါတယ္...။
ဘ၀တခုကုိ ေရာက္လာတဲ့ မိမိတုိ႔တစ္ေတြလဲ လူျဖစ္ရက်ိဳးနပ္ေအာင္ လူပီသေအာင္ လူ႔ႏွလုံးသားပီျပင္ေအာင္ ပရဟိတလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ၾကရပါမယ္ ....။ ဘုရားေလာင္း ေၾကြးေၾကာ္ခဲ့တဲ့ အထက္ေဖာ္ျပပါ စကားဟာ ပရဟိတေဆာင္ရြက္ဖုိ႔ တြန္းအားတခုျဖစ္သလုိ ငါလုိေယာက်ာၤးက တေယာက္တညး္ နိဗၺာန္သြားလုိ႔အက်ိဳးမရွိဘူး ဒီေလာကၾကီးထဲက နတ္လူျဗဟၼာေတြကုိလဲ ကူးေျမာက္ေစမယ္ ဆုိတဲ့ က်ဴးရင့္သံဟာ တကယ့္ကုိ မိမိတုိ႔ ႏွလုံးသားကုိ လႈပ္ႏႈိးေနခဲ့ပါတယ္...။
လူပီသတဲ့လူ ျမတ္ဗုဒၶသတ္မွတ္တဲ့ လူျမတ္စာရင္း၀င္ေအာင္ က်မတို႔ တစ္ေတြလဲ ၾကိဳးစားေဆာင္ရြက္သင့္ပါတယ္...။
မိမိတုိ႔တေတြဟာ တခဏမွ် လူ႔ဘ၀ရၾက။လူထဲသူထဲ လူနဲ့သူနဲ့ေနၾက။လူ႔ကိစၥ လူ႔၀တၱရား လူ႔တာ၀န္ေတြ ယူၾကရ ပါတယ္...။
လူ႔အေတြး လူ႔အျမင္ လူ႔အသိေတြ သိခြင္႔ရၾကရစဥ္ကာလမွာ ဘယ္ေလာက္ၾကာေအာင္ မ်ဳိးဆက္ရွည္ တည္တံ့ဦးမယ္မွန္း မသိတဲ့ လူ႔ေလာကအတြင္း လူသားအခ်င္းခ်င္း ရုိင္းပင္းကူညီမႈ ၊ လူသား အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ၾကည္ရင္းနွီးေစမႈေတြနဲ့ လူ႔သတင္း လူခ်င္းေဆာင္ကာ လူ႔သမုိင္းေကာင္းေစဖုိ႔ အလုပ္ေကာင္းေတြ လည္း လုပ္ၾကရပါမယ္။
အလုပ္ေကာင္းလုပ္နဳိင္ဖုိ႔ အဓိက က စိတ္ေကာင္းရွိဖုိ႔ ထက္သန္တဲ့ဆႏၵရွိဖုိ႔ ေစတနာသန္႔ဖုိ႔ေတာ့ အဓိက လုိအပ္ပါတယ္..။
ျမတ္ဗုဒၶကေတာ့ အခ်ိန္မ်ားစြာ အသက္မ်ားစြာ ဘ၀မ်ားစြာ စည္းစိမ္ဥစၥာမ်ားစြာ ေပးဆပ္ခဲ့ျပီး ဓမၼဆုိတာကုိ ထားပစ္ခဲ့ပါတယ္။ သူထားခဲ့တဲ့ ဓမၼဆုိတာ ဘယ္ေလာက္မ်ား ေလာက လူသားေတြကုိ ေက်းဇူးျပဳေနသလဲဆုိတာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္အားလုံးနားလည္ သိရိွထားျပီးျဖစ္ပါတယ္ ...။
မိမိတုိ႔တစ္ေတြက ေကာ တိုေတာင္းလွေသာ လူ႔ဘ၀ၾကီးမွာ ေနထိုင္ၾကတုန္း မိမိအတြက္ဘာေတြယူျပီး ေလာကအၾကီးအတြက္ ဘာေတြထားရစ္ခဲ့ၾကမလဲ....ဆိုတာကို စဥ္းစားၾကရပါမယ္..။

ေလာကၾကီးထဲက သစ္ပင္ေတြဟာ အသီးနဲ႔ ေလာကၾကီးကုိ အက်ိဳးျပဳေနပါတယ္.ျမစ္ေတြ ေခ်ာင္းေတြဟာ အၿမဲစီးဆင္းျပီး သန္႔စင္တဲ့ေရစင္နဲ႔ ေလာကၾကီးကုိ အက်ိဳးျပဳသလုိ ေနဟာလည္း ေနေရာင္ျခည္နဲ႔ ေလာၾကီးကုိ အက်ိဳးျပဳေနပါတယ္. လေရာင္ဟာလည္း ေအးျမတဲ့အလင္းေရာင္နဲ႔ ေလာကၾကီးကုိအက်ိဳးျပဳေနပါတယ္.. ဒါေတြဟာ သက္ရွိေတြမဟုတ္သလို အသိဥာဏ္ရွိတဲ့လူေတြလည္း မဟုတ္ပါဘူး..ဒီလုိ သက္မဲ့ေတြေတာင္ ေလာကၾကီးကုိ ေက်းဇူးျပဳနိဳင္ေသးရင္ အသိဥာဏ္ရွိတဲ့ လူသားျဖစ္တဲ့ မိမိတုိ႔ကေရာ လူလူခ်င္း ေက်းဇူးမျပဳသင့္ဘူးလား ......။
ဗုဒၶဘုရားေလာင္းေတာ္ ဥဒါန္းက်ဴးရင့္ေတာ္မူခဲ႔တဲ႔အတိုင္း ..........
လူသားဒုကၡေရာက္တာကုိ ကုိယ့္ႏွလုံးသားက ဘာမွမျဖစ္ဘူးဆုိရင္ ဒီလူရဲ႕ႏွလုံးသားဟာ သူေတာ္စင္ ႏွလုံးသားလုိ႔ မဆုိနုိင္ပါဘူး..သူတပါး ဒုကၡေရာက္တာကုိ ျမင္ရရင္ ရင္ထဲမွာ တကယ့္ကုိ နာၾကင္စြာခံစား တုန္လႈပ္မွ သူေတာ္စင္တို႔ ႏွလုံးသားလုိ႔ ဆုိရပါမယ္ ။
ဟူ၍က်မတို႔ Metta World Foundation လူမႈကူညီေရးအသင္းမွ ဆရာေတာ္ဘုရားသည္လည္း အသင္း၀င္ လူငယ္အမ်ားအား ယခုကဲ႔သို႔ ေဟာၾကားဆံုးမေတာ္မူခဲ႔ပါတယ္...။
ဆရာေတာ္၏ လမ္းညြန္ဆံုးမမႈအတိုင္း က်မတို႔ တစ္ေတြသည္လည္း သူေတာ္စင္တို႔ ႏွလုံးသားမ်ဳိးကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ၾကေစရန္ အသက္ရွင္ရန္ က်န္ရိွေနေသးေသာ အခ်ိန္ေလးမ်ားတြင္ မိမိတို႔တက္စြမ္းသေရြ႕ ၾကိဳးစားေဆာင္ရြက္ၾကရေပလိမ္႔မည္...။
သို႔မွာသာ ျမတ္ဗုဒၶသတ္မွတ္ခဲ႔ေတာ္မူခဲ႔သည္႔ ကုိယ့္အက်ိဳးလည္း လုပ္ျပီး ပရဟိတလည္းေဆာင္ရြက္သူ အျမတ္ဆုံးလူသားမ်ားအျဖစ္ ေလာက ကမၻာၾကီးကို အလွဆင္ႏိုင္ၾကေပလိမ္႔မည္..ျဖစ္ပါသည္။

ဒီကေန႔က ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သူေတာ္စင္တို႔ရဲ႕ ၀ါဆိုလျပည္႔ ဓမၼစၾကာေန႔ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ေလးျဖစ္ပါတယ္...။ဒီေန႔ေလး အတြက္ အထူးပို႔စ္ေလးအျဖစ္ ပရဟိတစိတ္ဓါတ္မ်ား ရွင္သန္ေစရန္ ဟူေသာ ပို႔စ္အသစ္ေလးတစ္ခု ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္...။ ဆရာေတာ္ အရွင္ တိကၡဥာဏလကၤာရ ရဲ႕ ပရဟိတဆိုင္ရာတရားေတာ္ တခ်ဳိ႕မွ ျပန္လည္ ေကာင္ႏႈတ္ထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္..။လာေရာက္လည္ပတ္ၾကသူ အားလံုး ပရဟိတစိတ္ဓါတ္မ်ား ရွင္သန္ႏိုးၾကား၍ ေလာကကမၻာၾကီးကို တစ္ေထာင္႔တစ္ေနရာတို႔မွ အလွဆင္ႏိုင္ၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾကပါေစဟု ဆႏၵျပဳလိုက္ပါတယ္ရွင္...။

ႏွင္းေဟမာ
7 July 2009