(၁)
လရဲ႕ ေအးျမမႈက ရင္ထဲထိေအာင္ စိမ္႔သည္ ....။
ဒီအခ်ိန္ဆို က်မေရးခဲ႔ဘူးတဲ႔ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို သူအလြတ္ရေနေလာက္ျပီလား မသိ ....။
ညေမႊးပန္းရနံ႔ေတြ အားပါးတရ ရွဴရိွဴက္ခဲ႔ရင္း..... ညေမႊးပန္းနဲ႔ ပတ္သတ္တဲ႔ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကို ေရးခ်ခဲ႔ဘူးေသာ အတိတ္ဆီက လသာသည္႔ ညတစ္ညကို ေတြးလိုက္မိတိုင္း အတိုင္းမသိ ရင္ထဲတစ္စိမ္႔စိမ္႔ လြမ္းဆြတ္တမ္းတမိသည္...။
စိတ္ကူးေပါက္သလို ခ်ေရးသားမိတဲ႔ ကဗ်ာေလးတစ္ပိုဒ္ကို အမွတ္မထင္ဖတ္မိျပန္ေတာ႔ အေ၀းက အညာျမိဳ႕ေသးေသးေလးဆီက ညေမႊးပန္းလို႔ အမည္ရတဲ႔စာအုပ္ဆိုင္ေလးနဲ႔ စာအုပ္ေတြၾကားမွာ အျမဲနစ္၀င္
ေမြ႔ေပ်ာ္ေနတတ္သူ တစ္ေယာက္ကိုလဲ သတိရ ... မတမ္းတမိပဲ မေနႏိုင္ခဲ႔....။
ညေမႊးပန္း စာေပဆိုတဲ႔ျပာလဲ႔လဲ႔ မီးေရာင္စာလံုးေလးကို အေ၀းက ေငးေမာမိရင္း ဆိတ္ျငိမ္ေအးခ်မ္းလွတဲ႔ စာအုပ္ဆိုင္ေလး ရိွရာဘက္ကို တစ္လွမ္းခ်င္း ေလွ်ာက္ခဲ႔ဘူးတဲ႔ အတိတ္က ညေနေတြကို ျပန္လည္ေတြးမိတိုင္း မိမိစိတ္က ငယ္ရြယ္ႏုပ်ဳိသြားသည္႔အျပင္ အလြမ္းဖြဲ႔ ေတးသီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ကိုလည္း ႏွလံုးသားက အလိုအေလွ်ာက္ ညည္းဆိုမိလ်က္သား........။
ညေမႊးပန္းနဲ႔အကြ်မ္းတစ္၀င္ရိွလွတဲ႔ က်မကို ရင္းႏွီးေနျပီးသား ၀န္ထမ္းေလးႏွစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္စံုတစ္ေယာက္က အျပံဳးနဲ႔ အျမဲတမ္း ဆီးၾကိဳ ႏႈတ္ဆက္တတ္တဲ႔ အညာေျမ ညေနေတြက လြမ္းေမာဖြယ္ေကာင္းခဲ႔သေလာက္ ....အခုေတာ႔ ... ေဟာင္းႏြမ္း ေဆြးေျမ႔သြားတဲ႔ သကၠရာဇ္ေတြအစား ညေမႊးပန္းစာေပဆိုတဲ႔ နံမည္ေလးကလြဲလို႔ အရာအားလံုးဟာ က်မအတြက္ အစိမ္းသက္သက္ျဖစ္ေတြျဖစ္လို႔ ....။
ေျပာင္းလဲသြားျပီျဖစ္တဲ႔ ဆိုင္ရဲ႕ ၀န္ထမ္း၀တ္စံု ယူနီေဖာင္းေလးေတြကအစ မ်က္ေစ႔ထဲမွာ တစ္မ်ဳိးအျမင္ဆန္းေနခဲ႔သလို ၊ သစ္လြင္ေတာက္ပျပီး အမ်ားၾကီးခမ္းနားလာတဲ႔ ဆိုင္အျပင္အဆင္ေတြကလဲ က်မရဲ႕အျမင္ေတြကို အံ႔ၾသေငးေမာေစခဲ႔တာ ..... ေအာ္ ..... ဒါဟာ တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္ကူးနဲ႔ လက္ေတြ႕က်က်ေအာင္ျမင္မႈေတြကို သက္ေသျပေနတဲ႔ ေနရာေလးပါလားလို႔ ေတြးရင္း ရင္ထဲမွာလိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ၾကည္ႏူးမိသလို သူ႕အတြက္လဲ ဂုဏ္ယူမိတဲ႔ ညေနခင္းတစ္ခုအျဖစ္ အသက္၀င္ေတာက္ပလို႔ ေနျပန္တယ္......။
ရုတ္တရက္ အာရံုထဲမွာ ဖ်တ္ကနဲသတိတရ ေပၚလာတာက က်မသိ္ပ္ျမတ္ႏိုးတဲ႔ ညေမႊးပန္းရံုေတြ ....
က်မသိပ္ခ်စ္တဲ႔ အဲဒီညေမႊးပန္းရံုေတြရိွရာဘက္ကို ... အေျပးအလႊားနဲ႔ ရွာေဖြၾကည္႔မိေတာ႔ .....အုတ္တံတိုင္းျဖဴျဖဴေတြကသာ ေနရာယူလို႔ထားတာကို ေတြ႔လိုက္ရတဲ႔အခါ လြမ္းဆြတ္တာလား နာက်င္မိတာလား က်မမေ၀ခြဲတတ္ခဲ႔......တစ္ခ်ိန္က ဒီညေမႊးပန္းရံုေတြကို သိပ္ခ်စ္တာပဲလို႔ သူ႔အနားမွာ အထပ္ထပ္ေျပာခဲ႔ဘူးတဲ႔ ညေနဘက္ေတြကိုသာ တသသတမ္းတမိရင္း အရင္ညေမႊးပန္းရံုတည္ရိွရာ ေနရာေလးဆီကေန အသာအယာေက်ာခိုင္း ထြက္ခဲ႔လိုက္ပါတယ္....။
လစ္ဟာသြားတဲ႔ ႏွလံုးသားတစ္ေနရာမွာ အဲဒီပန္းရံုေတြမရိွေတာ႔ေပမယ္႔ အတိတ္ကေမ႔မရတဲ႔ ပန္းရနံ႔ေတြကေတာ႔ က်မအာရံုထဲမွာ သင္းထံုေမႊးပ်ံ႕ျမဲျဖစ္သလို .....၀ိုးတ၀ါးညရဲ႕အိပ္မက္ေတြထဲမွာလဲ သိပ္ကိုေမႊးျမလွေသာ လသာတဲ႔ညမ်ားဆီက ညေမႊးပန္းရံုၾကီးက အသက္၀င္လွပေနျမဲ..........................။
***********************************************************
(၂)
ပညာေရးတကၠသိုလ္ေက်ာင္းဆင္းျပီးကာစ အထက္တန္းျပဆရာမေပါက္စတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ႔က်မက ေက်ာက္ပန္းေတာင္းျမိဳ႕ ရဲ႕ အထက္တန္းေက်ာင္းေလးမွာ တန္းျပဆင္းဖို႔ တာ၀န္က်ခဲ႔စဥ္ကျဖစ္သည္။
“ျဖဴ က စာေရး အရမ္းေကာင္းတယ္ေနာ္ ... မဂၢဇင္းေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ျဖဴေရးတဲ႔ ၀တၳဳေတြကို ဖတ္ရတယ္ .... ခ်ဳိက စာဖတ္၀ါသနာပါတဲ႔သူဆိုေတာ႔ ၀တၳဳေတြ မဂၢဇင္းေတြဆို အသစ္ထြက္သမွ် တစ္ခုမွကို မလြတ္ေစရဘူးေလ... မဂၢဇင္းတစ္ခုထဲမွ ျဖူ႕ရဲ႕လံုးခ်င္း၀တၳဳမၾကာခင္ထြက္မယ္ဆိုလို႔ စာအုပ္ဆိုင္ကိုေတာင္ က်မ အျမဲတမ္းေမးၾကည္႔မိတယ္....
ေက်ာက္ပန္းေတာင္းျမိဳ႕ခံ ဆရာမေလးျဖစ္တဲ႔ ခ်ဳိက က်မသူငယ္ခ်င္း သူသူျမတ္ကတစ္ဆင္႔ က်မကို ေရႊႏွင္းျဖဴရယ္လို႕ သိေနတယ္ဆိုေတာ႔.........
“အိုး ဟုတ္လား ...ဒါဆို ခ်ဳိက က်မရဲ႕ပရိသတ္ေပါ႔ ဘယ္လိုလဲခ်ဳိ က်မေရးတဲ႔၀တၳဳေတြရဲ႕ အားနည္းခ်က္ေတြကိုေရာ ၊ စာဖတ္သူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ က်မခ်ဳိ႕ယြင္းခ်က္ေလးေတြကို ပြင္႔ပြင္႔လင္းလင္းေျပာၾကည္႔ပါလား .... လို႔ က်မက ရယ္ေမာရင္း ၀မ္းသာအားရ ဆိုျဖစ္ခဲ႔သည္..။
“ျဖဴေရးတဲ႔ ၀တၳဳေလးေတြကို အရမ္းသေဘာက်တယ္ .....က်မကစာဖတ္ရတာ သိပ္၀ါသနာပါေပမယ္႕ စာေၾကာင္းတစ္ေၾကာင္းေတာင္ ေျပျပစ္ေအာင္ ေရးႏိုင္တဲ႔သူမဟုတ္ေတာ႔ ျဖဴ႕၀တၳဳေတြကို မေ၀ဖန္ရဲပါဘူး ျဖဴရယ္....... ဒါနဲ႔ ျဖဴ .... ေၾကာ္ျငာထားတဲ႔လံုးခ်င္း၀တၳဳက ဘယ္ေတာ႔ထြက္မွာလဲ ” လို႔ ေမးလိုက္တဲ႔ ဆရာမခ်ဳိႏြယ္ရဲ႕ စကားေၾကာင္႔
“က်မလဲ ၀ါသနာပါသေလာက္အခ်ိန္မေပးႏုိင္ပါဘူး ခ်ဳိရယ္ ...ေက်ာင္းကတစ္ဘက္နဲ႔ဆိုေတာ႔ အေမေန႔ မတိုင္ခင္မွာ စမ္းေရစီးသံ ... ဆုိတဲ႔ မိခင္ေမတၱာဖြဲ႔၀တၳဳတိုေပါင္းခ်ဳပ္ေလးကို ထုတ္ႏိုင္ဖို႕ပဲ မနည္းၾကိဳးစားေနရတယ္....
“ေကာင္းတယ္ျဖဴ .... ျဖဴ႕ရဲ႕၀တၳဳတိုေတြ ၊ ေဆာင္ပါးေတြက မဂၢဇင္းေတြထဲမွာ ေနရာရျပီးသားဆိုေတာ႔ ျဖဴ က ေအာင္ျမင္ျပီးသားပါ .... ေအာ္ ဒါနဲ႔ ျဖဴ ဒီျမိဳ႕မွာ စာအုပ္၀ယ္ခ်င္တာ ငွါးခ်င္တာ တစ္ခုခုလုပ္ခ်င္တာ ရိွရင္လဲ ခ်ဳိ႕ကိုေျပာေနာ္ .......ဒီျမိဳ႕က ေတာျမိဳ႕ေလးဆိုေပမယ္႔ စာေပခ်စ္သူေတြ အရမ္းမ်ားတယ္ ျဖဴရဲ႕ ...... ဟိုဘက္ တစ္လမ္းေက်ာ္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္လိုက္ရင္ ညေမႊးပန္းရံုၾကီးတစ္ခုရိွတယ္...။
ညေနဘက္ဆို သိပ္ကိုေမႊးပ်ံ႕ျပီးလြမ္းစရာေကာင္းတဲ႔ အဲဒီပန္းရံုၾကီးရဲ႕ အေနာက္ဘက္မ်က္ႏွာစာေလးမွာေတာ႔ ညေမႊးပန္းလို႔ နံမည္ေပးထားတဲ႔ စာအုပ္ဆိုင္ေလး ရိွတယ္ ျဖဴရဲ႕.....
ထိုသတင္းကိုၾကားၾကားခ်င္းပဲ ၀မ္းသာေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းနဲ႔အတူ က်မရဲ႕မ်က္၀န္းေတြကလဲ အေရာင္ေတြတစ္ဖ်တ္ဖ်တ္ လင္းလက္ေတာက္ပသြားခဲ႔မယ္ထင္တယ္...
“အို .... ဟုတ္လား ခ်ဳိ... စာအုပ္ေတြေရာစံုရဲ႕လား ”လို႔အလ်င္စလိုေမးလိုက္တယ္...။
“အင္း ....ဆိုင္ေလးကေသးေပမယ္႔ စာအုပ္အေဟာင္းေတြ အသစ္ေတြ ေတာ္ေတာ္စံုစံုလင္လင္ရိွတဲ႔အျပင္ အေရာင္းဆိုင္ေလးလဲပါတယ္ ေနာက္ဘာသာေရးနဲ႔ပတ္သတ္တဲ႔စာေပေတြကိုလဲ အခမဲ႔ငွါးတယ္ေလ...ျဖဴ သြားခ်င္ရင္ ခ်ဳိ လိုက္ပို႔ေပးပါ႔မယ္.... ညေန ၅ နာရီ ကေန ည၁၀နာရီထိ ဖြင္႔တယ္ ... ဆိုင္ေလးထဲကိုေရာက္ရင္ျဖဴႏွစ္သက္မွာပါ ”
“ေကာင္းတယ္ ခ်ဳိ ... က်မက ကိုယ္တိုင္စာေရးတာကို ၀ါသနာပါသလို စာဖတ္ရတာကိုလဲ အရမ္းႏွစ္သက္တယ္ က်မေရာက္တဲ႔အရပ္မွာ ပထမဆံုးရွာျဖစ္တဲ႔ေနရာေတြက စာအုပ္ဆိုင္နဲ႔ မုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္ပဲေလ .....လို႔ က်မက အျပံဳးျဖင္႔ ဆိုျဖစ္ေတာ႔
“ဟုတ္ျပီ ..ဟုတ္ျပီ စာအုပ္ဆိုင္ကေတာ႔ ညေမႊးပန္းစာေပရိွတယ္...မုန္႔ဟင္းခါးကိုေတာ႔ က်မကိုယ္တိုင္ခ်က္ေကြ်းပါ႔မယ္ ... ေျမာင္းျမေဒၚခ်ဳိထက္ လက္ရာေကာင္းတယ္ .....ေက်ာက္ပန္းေတာင္း ေဒၚခ်ဳိေလ ဟား ဟား ဟု ခ်ဳိက ျပန္၍ ေနာက္လိုက္တဲ႔အတြက္ အားပါးတရ ရယ္ေမာျဖစ္ၾကတယ္ ......
တစ္ကယ္ပါပဲ ....ခ်ဳိ ညႊန္းလိုက္တာထက္ကို ညေမႊးပန္းစာေပက ျပည္႔စံုလြန္းလွပါတယ္....။
သာမန္စာအုပ္ဆိုင္ေလးဆိုေပမယ္႔ အထိုက္အေလွ်ာက္ဆြဲေဆာင္မႈ ရိွေနခဲ႔တဲ႔ ဒီဆိုင္ေလးကို အဲဒီေန႔ကစျပီး က်မ အျမဲတမ္းလိုလို ေရာက္ျဖစ္ခဲ႔ေတာ႔တယ္ ...။
ညေမႊးပန္းကို ေရာက္ျဖစ္တဲ႔ အဲဒီေန႔ကတည္းကပဲ လူတစ္ေယာက္နဲ႔ စတင္ရင္းႏွီးဖို႔အေၾကာင္း ဖန္လာခဲ႔တာေပါ႔....။
ဆိုင္ေလးရဲ႕ ထူးျခားခ်က္တစ္ခုက က်မႏွစ္သက္မိတဲ႔ စာေရးဆရာေတြနဲ႔ က်မဖတ္ခ်င္သမွ် စာအုပ္အေဟာင္းေတြ အားလံုးက ထာ၀ရ စာအုပ္စင္ လို႔အမည္ေပးထားတဲ႔ သီးသန္႔စာအုပ္ေကာင္တာၾကီး တစ္ခုဆီမွာ ရိွေနခဲ႔တာပဲျဖစ္တယ္....။
အဲဒီေန႔က ထာ၀ရစာအုပ္စင္ၾကီးနားမွာ လိုခ်င္တဲ႔စာအုပ္ေလး တစ္အုပ္ကို အသည္းအသန္ရွာေဖြေနခဲ႔တဲ႔ က်မကို ....
“က်ေနာ္ ဘာအကူအညီေပးရမလဲ ခင္ဗ်ာ ... ဆိုျပီး လူတစ္ေယာက္က ေမးလာခဲ႔တယ္.....
“ေအာ္ က်မ တကၠသိုလ္ဘုန္းႏိုင္ရဲ႕ မိုးေတြရြာမွျဖင္႔လွ်င္ကြယ္ စာအုပ္ကို လိုက္ရွာေနတာပါ .... လို႔ဆိုေတာ႔
အနည္းငယ္ျမင္႔တတ္သြားပံုရတဲ႔ သူ႔မ်က္ခံုးႏွစ္ဘက္ကို က်ဳံ႕လိုက္ရင္း အံ႔ၾသသြားပံုရတဲ႔ သူက
“တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ဗ်ာ .... က်ေတာ္ညဘက္ ဖတ္မလားဆိုျပီး ခုနကပဲ အဲဒီစာအုပ္ကို ယူထားလိုက္မိတာ ... အဲဒါေၾကာင္႔ ဒီစင္မွာ ရိွမေနတာပါ .... ခဏေစာင္႔ေနာ္ က်ေတာ္သြားယူေပးပါ႔မယ္ ”
“ေအာ္ ... ေနပါေစရွင္ က်မေနာက္မွပဲယူပါ႔မယ္ ... အဲဒီစာအုပ္က က်မဖတ္ျပီးသားစာအုပ္ေလးပါ ေနာက္တစ္ေခါက္ထပ္ဖတ္ခ်င္တာနဲ႔ ျပန္ရွာၾကည္႔တာပါ ...
“ယူသြားပါဗ်ာ ... က်ေတာ္လဲ အေခါက္ေခါက္အခါခါ ဖတ္ျပီးသားပါ .... လို႔ေျပာရင္းဆိုရင္း သူထိုင္ေနက် စားပြဲရိွရာဘက္ကို ခပ္သုတ္သုတ္ေလးထြက္သြားျပီး က်မကို စာအုပ္ေလး လာျပန္ေပးပါတယ္
“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင္ က်မကို သြားခြင္႔ျပဳပါဦး လို႔ ႏႈတ္ဆတ္ရင္း ေကာင္တာက စာရင္းမွတ္တဲ႔ ေကာင္မေလးဆီမွာ မွတ္ဖို႔ေပးရင္း ညေမႊးပန္းစာေပထဲက ထြက္ခဲ႔လိုက္ပါတယ္.....
အဲဒီလိုပါပဲ ....က်မကေတာ႔ စာသင္ေက်ာင္းေလးနဲ႔ အနီးဆံုးျဖစ္ျပီး ညေမႊးပန္းရံုေတြကို ျဖတ္ေက်ာ္သြားရတဲ႔ ညေမႊးပန္းစာေပဆိုတဲ႔ အမုိးျပာေလးရဲ႕ေအာက္ကို အဲဒီေန႔ရက္ကစလို႔ ေန႔စဥ္ေရာက္ျဖစ္ခဲ႔သလို .......
အဲဒီေန႔မွာပဲ “ မိုးေတြရြာမွျဖင္႔လွ်င္ကြယ္..... ” ဆိုတဲ႔ တကၠသိုလ္ဘုန္းႏိုင္ရဲ႕ စာအုပ္ေလး တစ္အုပ္ကို အေၾကာင္းျပဳျပီး ခင္မင္ခြင္႔ရခဲ႔တဲ႔လူတစ္ေယာက္ကေတာ႔ တစ္ခါတစ္ရံ တစ္ပတ္ေလာက္ ေပ်ာက္သြားလိုက္ ရံဖန္ရံခါ ဆိုသလို စာအုပ္ဆိုင္ေလးထဲကို ေရးၾကီးသုတ္ျပာျပန္ ေရာက္လာလိုက္နဲ႔ အျမဲတမ္းလိုလို အလုပ္ေတြနဲ႔ ရႈပ္ေနတတ္ခဲ႔ျပန္တယ္ ....
ဘာေၾကာင္႔မွန္းမသိ ညေမႊးပန္းဆိုင္ေလးနဲ႔အတူ သူ႕ကိုပါ တြယ္တာမိလာတဲ႔ က်မရဲ႕ သံေယာဇဥ္အတိုင္းအတာေလးတစ္ခုဟာလဲ သူရိွမေနတဲ႔ မိုးသည္းညေနခင္းေတြနဲ႔အတူ ရင္ထဲမွာအျမဲတမ္းမိႈင္းမိႈင္းပ်ပ်ပါပဲကြယ္.......။
သူျပန္ေရာက္လာလို႔ က်မနဲ႔ေတြ႔တဲ႔အခ်ိန္တိုင္းမွာေတာ႔ အသိအမွတ္ျပဳမ်က္၀န္းတစ္စံုနဲ႔အတူ ပါးခ်ဳိမ္႔ႏွစ္ဘက္ကိုပါ ခြက္၀င္သြားေအာင္ျပံဳးျပရင္း ......
“ျဖဴေရ .... စာအုပ္အသစ္ေတြပါလာတယ္ဗ်.....ျဖဴလိုခ်င္တဲ႔စာအုပ္ရိွရင္လဲ က်ေတာ္႔ကိုေျပာေနာ္ ဘာမွအားမနာနဲ႔ဆိုျပီး လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ႏႈတ္ဆက္ေလ႔ရိွတဲ႔ အဲဒီလူရဲ႕ ပံုစံက စာအုပ္ေတြကို ရူးသြပ္စြာႏွစ္သက္ခဲ႔သူတစ္ေယာက္ ၊ က်မလိုပဲ စာအုပ္ဂ်ပိုးတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ႔ရံုမွ်မက ..... က်မကို က်မကိုခင္မင္တြယ္တာခဲ႔ဘူးတဲ႔လူတစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ႔အျပင္ အရာရာမွာ သိပ္ကိုနားလည္ရခက္တဲ႔လူတစ္ေယာက္ပါ ျဖစ္ေနခဲ႔ျပန္တယ္....။
******************************************
(၃)
“သူ႔သ႑ာန္ျဖဴျဖဳေဖြးပါတဲ႔
ၾကဴၾကဴေမႊးတဲ႔ ပန္းတစ္ခိုင္ ....
ရနံ႔လိႈင္ ဘယ္သူျပိဳင္၀ံ႔တယ္
နမ္းမ၀ေအာင္ ေမႊးသည္႔ပန္း ...
“ေကာင္းလိုက္တဲ႔ကဗ်ာေလးဗ်ာ .... က်ေတာ္အရမ္းႏွစ္သက္တယ္ျဖဴ..... ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ႔က်ေတာ္က ကဗ်ာေတြကို အရမ္းျမတ္ႏိုးတာဗ် ... အထူးသျဖင္႔ စံပါယ္တို႔ ႏွင္းဆီတို႔ သဇင္တို႔ စတဲ႔ပန္းေတြကိုပဲ တင္စားျပီးေရးထားတဲ႔ ကဗ်ာေတြစာေတြ သီခ်င္းေတြကိုပဲ ေတြ႕ခဲ႔ဘူးတာ ... ညေမႊးပန္းကို ခုလို တင္စားျပီးေရးထားတဲ႔ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကို ေတြ႕လိုက္ရေတာ က်ေတာ္ အရမ္း၀မ္းသာသြားတယ္ ..... ၾကက္သီးေတာင္ ထတယ္ဗ်ာ .... တဲ႔
ကဗ်ာေလးရဲ႕ေနာက္ဆံုးႏွစ္ပိုဒ္ကို အထပ္ထပ္ဖတ္ေနတဲ႔သူ႔ရဲ႕ခ်ီးမြမ္း ေထာပဏာျပဳသံ အဆံုးမွာ ျပံဳးရံုသာ ျပံဳးေနခဲ႔လိုက္ရင္း ဒီကဗ်ာရွင္က ဘယ္သူဘယ္၀ါျဖစ္တယ္ ဆိုတာကိုေတာ႔ သူ႔ကို မေျပာျပျဖစ္ခဲ႔ပါ ....။
“ေအာ္ ျဖဴ ဒီစာအုပ္ေလးက အခုလမွ အသစ္ထြက္တာေလ ...ေရႊႏွင္းျဖဴ ဆိုတဲ႔ စာေရးဆရာမ တစ္ေယာက္ ေရးတာ ... ေက်ာက္ပန္းေတာင္းျမိဳ႕ေလးနဲ႔ ညေမႊးပန္းအေၾကာင္းေလးပါကတည္းက က်ေတာ္ေရာင္းဖို႔ေရာ ငွါးဖို႔ေရာ ၀ယ္လာလိုက္တာေလ .... က်ေတာ္ကေတာ႔ စာေရးဆရာသိပ္မေရြးဘူးဗ် သူ႔ရဲ႕ေရးသားတဲ႔ဟန္ေလးေတြ သေဘာက်လို႔ ထြက္တိုင္းေတာ႔ ေစာင္႔ဖတ္ျဖစ္တယ္...”
ရင္ထဲမွာ ေက်နပ္ၾကည္ႏူးမိတဲ႔စိတ္ .... ရယ္ခ်င္ေနတဲ႔စိတ္ကို မနည္းျမိဳသိပ္ထားရင္း ကိုယ္႔ကို ေရႊႏွင္းျဖဴမွန္းမသိပဲ ခ်ီးမြမ္းခန္းဖြင္႔ေနခဲ႔တဲ႔သူ႔
ကို က်မက အဲဒီ႔အညတရစာေရးဆရာမေပါက္စေလး ေရႊႏွင္းျဖဴပါလို႔ေျပာျပခ်င္ခဲ႔မိေပမယ္႔ သူ႔အလိုလို
ႏႈတ္ဆိ္တ္၍ပဲ ေနျဖစ္ခဲ႔တယ္ .....။
“က်ေတာ္တို႔ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းနယ္က စကား၀ါေျမလို႔ နံမည္ၾကီးတဲ႔အတြက္ စကား၀ါပန္းလို႔ေခၚတဲ႕ ေတာင္ေတာ္ပန္း ေတြပဲရိွတာမဟုတ္ပါဘူး ...ျဖဴရယ္ ....
ရာသီအလိုက္ပြင္႔ၾကတဲ႔ ညေမႊးပန္းေတြ ၊ ယုဇနပန္းေတြ နဲ႔ ေနာက္ ဧကရာဇ္ပန္းေတြ ... တမာပန္းရနံ႔ေတြ စတဲ႔ အမ်ဳိးအမည္စံုလင္တဲ႔ ေတာပန္းေတာင္ပန္းေတြကလဲ အမ်ားၾကီးရိွေသးတာေလ... လို႔ ဂုဏ္ယူ၀ံ႔ၾကြားစြာေျပာေနတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ႏွလံုးသားမွာ သူ ေမြးဖြားၾကီးျပင္းခဲ႔တဲ႔ အညာျမိဳ႕ေလးရဲ႕အေပၚမွာ ဘယ္ေလာက္ထိ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးေၾကာင္း အထင္းသား ေပၚလြင္ေနခဲ႔တယ္ .....
လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြနဲ႔ အက်ဳိးျပဳလုပ္ငန္းေတြကိုပဲ တတ္တတ္ၾကြၾကြလုပ္ကိုင္ရင္း ရံဖန္ရံခါဆိုသလို သူ၀ါ သနာပါတဲ႔ စာအုပ္ေတြၾကားမွာ အခ်ိန္ကုန္ေနခဲ႔တဲ႔လူငယ္တစ္ေယာက္ဟုသာ သံုးသပ္ခဲ႔ဘူးေပမယ္႔ ကဗ်ာကိုခ်စ္တဲ႔သူတစ္ေယာက္ အညာကိုခ်စ္တဲ႔လူတစ္ေယာက္ .... လို႔အသိအမွတ္ျပဳလိုက္မိျပန္တယ္။
“ရွင္က စာေပ၊ အႏုပညာနဲ႔ လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြနဲ႔ ပတ္သတ္ရင္ အျမဲတမ္း ေလးေလးနက္နက္ ရိွတာေနာ္ ... ရွင္႔အတြက္ ခ်မ္းသာတဲ႔လုပ္ငန္းမဟုတ္ေပမယ္႔ ၀ါသနာပါရာကိုလုပ္ရင္း ေပ်ာ္ေမြ႔ေနတတ္တဲ႔ ရွင္႔ကိုၾကည္႔ရတာ က်မတစ္ကယ္ အားက်မိပါတယ္ ဆိုတဲ႔ က်မရဲ႕ ေ၀ဖန္သံုးသပ္ခ်က္ကိုေတာ႔ .....
“က်ေတာ္႔ကို နားလည္ေပးႏိုင္တဲ႔သူက ေလာကၾကီးမွာ ဆံုးသြားျပီျဖစ္တဲ႔ က်ေတာ္႔အေမျပီးရင္ ရွားရွားပါးပါး မိတ္ေဆြျဖစ္တဲ႔ ခင္ဗ်ားကို လက္ညိႈးထိုးျပရမွာပဲ.... ခုေခတ္ လူငယ္စကားနဲ႔ေျပာရရင္ေတာ႔ က်ေတာ္က ဘ၀အာမခံခ်က္ရယ္လို႔ ဘာတစ္ခုမွ မျပႏိုင္ေသးတဲ႔ တစ္ရာ႔ကိုးတစ္ရာ႔တစ္ဆယ္ေပါ႔ဗ်ာ ...
တစ္ကယ္ေတာ႔ ယံုၾကည္ခ်က္ဆိုတာ ေအာင္ျမင္သူေတြရဲ႕ရင္ဘတ္ထဲက ဘယ္ေတာ႔မွ မလဲႏိုင္တဲ႔အလံဆိုတဲ႔အဆို တစ္ခုအတိုင္းပါပဲ ...... က်ေတာ္႔ရဲ႕ယံုၾကည္ခ်က္ေတြအတြက္ ေအာင္ျမင္တဲ႔အလံတစ္ခုကိုေတာ႔ လႊင္႔ထူႏိုင္ဖို႔ က်ေတာ္ ၾကိဳးစားသြားမွာပါ ....
“ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ.... မိမိကိုယ္တိုင္ စိတ္ၾကိဳက္တည္ေဆာက္ထားတဲ႔ဘ၀ဆိုတာကိုေတာ႔ မိမိ ကိုယ္တိုင္အျမဲတမ္း ေက်နပ္ႏွစ္သက္ ေနတတ္ဖို႔ေတာ႔ လိုအပ္တယ္ေနာ္ ....”
လို႔ က်မကဆိုေတာ႔ သူ႔ရဲ႕ ေတာက္ပေနတဲ႔ မ်က္၀န္းတစ္စံုက က်မ မသိတဲ႔ အရိပ္ေတြနဲ႔အတူ မိုးေရစက္ေတြၾကားက ညေမႊးပန္းရံုတန္းေတြ ဘက္ကိုအတန္ၾကာ ေငးေမာသြားခဲ႔တာ က်မ အဲဒီ႔မ်က္၀န္းေတြကို ဘယ္ေမ႔ရက္ႏိုင္ပါ႔မလဲကြယ္ ......။
*********************************************************
(၄)
တစ္ခုေသာ ညေနေစာင္းေလးမွာ က်မစာအုပ္ေလးတစ္ခ်ဳိ႕ကို လက္မွာေပြ႔ပိုက္ရင္း သူနဲ႔အတူ ေအးေအးေဆးေဆး လမ္းေလွ်ာက္္ျဖစ္ခဲ႔တယ္ ....။
အဲဒီညေနခင္းက လိုအပ္တာထက္ တိတ္ဆိတ္ေျခာက္ေသြ႕ေနခဲ႔သလို .... က်မေျခလွမ္းေတြကလဲ လိုအပ္တာထက္ ေႏွးေကြးေလးလံေနခဲ႔တာ ဘာ႔ေၾကာင္႔မ်ားလဲ ....
အဲဒီေနာက္မွာ ျငိမ္သက္မႈကို အရင္ဆံုးျဖိဳခြင္းလိုက္ႏိုင္တဲ႔ သူ႔ဆီက စကားသံသဲ႔သဲ႔ကို ၾကားခြင္႔ရလိုက္တယ္
“ျဖဴ ... ဘ၀အျမင္ နဲ႔ ႏွလံုးသားခံစားခ်က္ ဆိုတဲ႔အေပၚမွာ က်ေတာ္႔ သံုးသပ္ခ်က္ နဲ႔ယူဆခ်က္ေလးတစ္ခ်ဳိ႕ကို ျဖဴ႕ကိုေျပာျပခ်င္တယ္....
ေလးေလးနက္နက္ ေတာင္းဆိုလာတဲ႔ သူ႔စကားအသြားအလာေပၚမွာ လိုလားစြာ စီးေမ်ာလိုက္ပါမိရင္း က်မ ေခါင္းတစ္ခ်က္ကို အသာအယာ ျငိမ္႔ျပလိုက္တယ္ ....
“က်ေတာ္ကေလ ၊ အခမဲ႔ပညာေရးေက်ာင္းေတြ ၊ က်န္းမာေရးနဲ႔ပတ္သတ္တာေတြ ၊စာေပေဟာေျပာပြဲစီစဥ္တာေတြ ဆိုတဲ႔ က်ေတာ္႔အတြက္ ပိုက္ဆံမရတဲ႔ လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြနဲ႔ရႈပ္ေထြးေနခ်ိန္မွာ .......... က်ေတာ႔ကို နားလည္မႈမေပးႏိုင္ခဲ႔တဲ႔ ၊ က်ေတာ႔ဘ၀နဲ႔ တစ္ထပ္တည္း တစ္သားတည္းက်ႏိုင္မယ္႔ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္အေပၚမွာ အတိုင္းအတာတစ္ခုထိ ျမတ္ႏိုးတြယ္တာမိခဲ႔တာ က်ေတာ႔ကိုယ္ က်ေတာ္အပစ္တင္မိတယ္ျဖဴ......
တံေတြးတစ္ခ်က္ကို ျမိဳခ်လိုက္ရင္း ေကာင္းကင္ကိုေမာ႔ၾကည္႔လိုက္တဲ႔ သူ႔မ်က္၀န္းနက္ေတြမွာ နာၾကင္မႈအရိပ္အေယာင္ႏွင္႔အလြမ္းရိပ္တို႔ယွက္ျဖာေနခဲ႔တာကို ေတြ႕ရေတာ႔ က်မသူ႔စကားေတြအတြက္ ခပ္အက္အက္ေလး ရယ္ေမာပစ္ခ်င္ခဲ႔မိသည္..... သို႔ေသာ က်မ မရယ္ျဖစ္ခဲ႔ပါ......။
သူ႔ဘက္ကလဲ အတန္ၾကာျငိမ္သက္ျပီးကာမွ ေျခာက္ေသြ႕အက္ကြဲေနေသာေလသံတိုးတိုးေလးနဲ႔ ဆက္ေျပာလာခဲ႔ျပန္တယ္ .......
ဒါေပမယ္႔ ျဖဴ က်ေတာ္ အမွန္တစ္ကယ္ခ်စ္ျမတ္ႏိုးခဲ႔သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္အတြက္ ထိခိုက္နစ္နာမွာ ... အထူးသျဖင္႔ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာတရားလို႔ေခၚတဲ႔ စာတမ္းေလးတစ္ပုဒ္ကို က်ေတာ္႔အေနနဲ႔ တာ၀န္ေက်ေအာင္ မျပဳစုႏိုင္မွာ၊ ျမတ္ႏိုးမိသူတစ္ေယာက္အတြက္ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာတရားဆိုတဲ႔ ေခါင္းစဥ္ေလးတစ္ခုေအာက္ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ေလာက္ကိုေတာင္ ျပီးေအာင္အဆံုးမသတ္ႏိုင္မွာကို က်ေတာ္အစိုးရိမ္ဆံုးပါပဲ ျဖဴ ....တဲ႔
က်မ သူ႔ရဲ႕ဆိုလိုရင္းကို နားလည္ခ်င္ပါသည္... သို႔ေသာ္ ႏွလံုးသားကနားမလည္ႏိုင္ခဲ႔ပါ.....။
ျဖဴကေရာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတဲ႔စကားကို ဘယ္လိုနားလည္လက္ခံထားသလဲ ဆိုတဲ႔သူေဆြးေႏြးလာတဲ႔ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတဲ႔ေခါင္းစဥ္တစ္ခုအတြက္ ..... က်မ သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ကိုခပ္ ျပင္းျပင္းေလးရွဴရိႈင္လိုက္မိတယ္ .....။
“အင္း ... ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဆိုတာကို ေခါင္းစဥ္တစ္ခုလိုပဲတပ္တပ္ စာတမ္းတစ္ပုဒ္လိုပဲေရးေရး... လွပတဲ႔ ခိုင္မာတဲ႔ ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာတရားကို တည္ေဆာက္ႏိုင္ဖို႔အတြက္ဆိုရင္ေတာ႔... တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ ယံုၾကည္ေလးစားမႈ ၊ နားလည္ခြင္႔လႊတ္မႈနဲ႔ ၊ ေဆြးေႏြးညွိႏိႈင္းမႈ ၊ အျပန္အလွန္ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕မႈ ေပးစြမ္းႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားဖို႔လိုအပ္သလို ...........ပြင္႔လင္းရိုးသားမႈေတာ႔ရိွရတယ္ေလ ......
တစ္ေယာက္ရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ကို တစ္ေယာက္က ကူညီပံ႔ပိုးေပးႏိုင္ဖို႔ ပါရမီျဖည္႔ႏိုင္ဖို႔ဆိုတာေတြကလဲ အေရးအၾကီးဆံုး အခန္းက႑မွာပါ၀င္တယ္ဆိုတာေလာက္ေတာ႔ က်မ နားလည္ လက္ခံထားတယ္.....
“ျဖဴေျပာတာ ေတာ္ေတာ္ေလးျပည္႔စံုသြားပါပီ ... ဒါေပမယ္႔ျဖဴ လူတိုင္းက အဲဒီလို အေျပာနဲ႔လက္ေတြ႕နဲ႔ ထပ္တူညီႏိုင္ၾကပါ႔မလား ....ဆိုတဲ႔ေမးခြန္းအတြက္ေတာ႔
“ဒါကေတာ႔ ေမတၱာတရားကို အေျခခံပါလိမ္႔မယ္ ....လို႔ က်မ တိုတိုတုတ္တုတ္ပဲ ေျဖျဖစ္ခဲ႔တယ္...။
ဆိုင္ထဲမွာ စာအုပ္လာငွါးသူတစ္ခ်ဳိ႕လဲ ေရာက္လာခဲ႔ျပီမို႔ ..... စကားစျပတ္သြားၾကရင္း အေတြးကိုယ္စီနဲ႔ ျငိမ္သက္ေနခဲ႔ခ်ိန္တစ္ခဏ ...
ေျမာက္ျပန္ေလတစ္ခ်က္ရဲ႕တိုက္ခတ္လာမႈနဲ႔အတူ ညေမႊးပန္းရနံ႔ေတြက စာအုပ္ဆိုင္ရဲ႕ျပတင္းေပါက္ ေလးကေနတစ္ဆင္႔ ၀င္ေရာက္ေမႊးပ်ံ႕လာခဲ႔တာ ....ညေနခင္းဟာ ေျခာက္ေသြ႔တိတ္ဆိတ္ေပမယ္႔ ခံစားတတ္သူရဲ႕ ရင္ခြင္ကို တစ္မ်ဳိးေလး ၾကည္ႏူးခ်မ္းေျမ႕ေစျပန္တာ အရိပ္တစ္ခုေၾကာင္႔ထင္ပါရဲ႕ကြယ္ .........။
က်မ ျပန္ရေတာ႔မယ္႔အခ်ိန္ေရာက္လာျပီမို႔ မသိမသာစာအုပ္ဆိုင္ေလးထဲက တိုင္ကပ္နာရီေလးဆီကို ေမာ႔ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ သူကလဲ အလိုက္သိစြာနဲ႔
“ကဲ မိုးေတာင္ခ်ဴပ္ေနျပီျဖဴ ... ျဖဴလဲျပန္ခ်င္ျပီထင္ပါရဲ႕ တဲ႔ ......
က်မလဲ ေခါင္းတစ္ခ်က္ကို အသာအယာျငိမ္႔ျပလိုက္ရင္း
“ဒါနဲ႔ .... မနက္ျဖန္ရွင္ခရီးသြားေတာ႔မယ္ေနာ္ လို႔တိုးတိတ္စြာဆိုျဖစ္ေတာ႔ .........
“ထံုးစံအတိုင္ပဲေပါ႔ျဖဴ .... က်ေတာ္ ဒီတစ္ေခါက္ခရီးသြားတာ အရင္ကထက္ပိုျပီး ၾကာလိမ္႔မယ္...။
သက္ျပင္းခ်သံခပ္သဲ႔သဲ႔ေလးရဲ႕ေနာက္မွာ နားလည္မႈေတြထြန္းညိႈထားတဲ႔ ေလေျပေလးတစ္ခ်က္ကလည္း ခပ္ျငိမ္႔ျငိမ္႔စီးေျမာလိုက္ပါလာခဲ႔သလို .....အခါတိုင္းလိုပါပဲ သူကလဲ က်မကိုအထူးတလည္ႏႈတ္မဆက္သလို က်မကလဲ တိတ္ဆိတ္ျခင္းမ်ားျဖင္႔သာ ................။
ေျခာက္ေသြ႕တိတ္ဆိတ္လြန္းတဲ႔ညေနခင္းတစ္ခုရဲ႕ ေအာက္မွာ... သံေယာဇဥ္ဆိုတဲ႔ တံတားေလးတစ္စင္းကို က်မတို႔ႏွစ္ဦးရဲ႕ရင္းတြင္းမွာ နားလည္မႈအခင္းအက်င္းေလးေတြနဲ႔အတူ ႏွစ္ဦးသေဘာတူ တည္ေဆာက္မိခဲ႔ၾကရင္းေပါ႔ ....။
************************************************
(၅)
က်မလက္ထဲက စာရြက္ေလးတစ္ရြက္ေၾကာင္႔ သူသူကေတာ႔ ကေလးတစ္ေယာက္လို ခုန္ေပါက္ေပ်ာ္ျမဴးေနခဲ႔တယ္ .....။
ေဒၚေရႊႏွင္းျဖဴ ၊ ေဒၚသူသူျမတ္ ဆိုတဲ႔ နံမည္ရဲ႕အေပၚမွာက ေက်ာက္ပန္းေတာင္း
ျမိဳ႕ေလးကေန ေတာင္ေပၚ ျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕နဲ႔မလွမ္းမကမ္းမွာရိွတဲ႔ အထက္တန္းေက်ာင္းေလးကို ေျပာင္းေရႊ႕တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခြင္႔ ျပဳလိုက္သည္ ဆိုတဲ႔ စာေလး ......
အဲဒီေနရာကို သြားဖို႔ သူသူနဲ႔က်မ ႏွစ္ေယာက္တိုင္ပင္ျပီး ေရြးျခယ္ ေလွ်ာက္ထားျဖစ္ခဲ႔ၾကတာ .....
ဒီေနရာ ဒီေဒသေလးကို သံေယာဇဥ္ျဖစ္ေနခဲ႔ျပီဆိုေပမယ္႔ က်မတို႔လုပ္ခ်င္တဲ႔ လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြအတြက္ က်မတို႔ စိတ္ၾကဳိက္ေရြးျခယ္ခဲ႔ၾကျခင္းသာ ....။
အဲဒီလိုနဲ႔ပဲ ေျပာင္းေရႊ႕ရေတာ႔မယ္႔ ရက္က တေျဖးေျဖးနီးကပ္လာခဲ႔တယ္...။
အညာေဒသရဲ႕ အေငြ႔အသက္ ... ေတာျမိဳ႕ေလးရဲ႕ရိုးသားမႈဂုဏ္ .... လြမ္းေမာဖြယ္ေကာင္းတဲ႔ စကား၀ါ လမ္းသြယ္ .... စမ္းေရအိုင္အလည္က ေငြဗ်ိဳင္းျဖဴျဖဴေလးေတြနဲ႔ က်မအိမ္ေခါင္းရင္းက ညေမႊးပန္းရနံ႔ ေတြအားလံုးက ဘယ္လိုပဲၾကည္႔ၾကည္႔ က်မအတြက္ ခ်စ္စရာ ေကာင္းေနခဲ႔ေတာ႔တယ္ ...။
တစ္ကယ္ေတာ႔ က်မက ေက်ာက္ပန္းေတာင္းလို႔ေခၚတဲ႔ ဒီအညာျမိဳ႕ေလးက စာသင္ေက်ာင္းေလးကို တာ၀န္က်လာခဲ႔တာ သိပ္မၾကာလွေသးေပမယ္႔ အားလံုးနဲ႔ အင္ကြ်မ္းတ၀င္ျဖစ္ျပီး ေနခဲ႔မိတာ ...။
အခ်ိန္တုိတိုေလးအတြင္းမွာပဲ ဒီေတာျမိဳ႕ေလးနဲ႔ က်မရဲ႕လုပ္ငန္းခြင္မွာေရာ ၊ ပတ္၀န္းက်င္ အားလံုးနဲ႔ပါမက်န္ အလြယ္တစ္ကူ ရင္းႏွီးေႏြးေထြးလာခဲ႔တာဟာလဲ ... အံ႔ေတာ႔အံ႔ၾသစရာပါပဲ ....။
အထက္တန္းျပဆရာ ဆရာမ၀န္ထမ္းသိပ္မမ်ားလွတဲ႔ ေတာျမိဳ႕ေက်ာင္းေလးမွာ အလုပ္နဲနဲမ်ားတယ္ဆိုေပမယ္႔ ...
ရသမွ်အခ်ိန္ေလးေတြမွာ စာအုပ္ဖတ္ျခင္းနဲ႔ ၊ တစ္ခါတစ္ရံ စိတ္ကူးေပါက္တဲ႔အခါမွာ ကဗ်ာေလးေတြ ေရးျခင္းေတြနဲ႔ပဲ ကုန္ဆံုးေစခဲ႔တာဟာ က်မရဲ႕ ေနသားက်လာတဲ႔ ပံုစံခြက္တစ္ခုလဲျဖစ္ခဲ႔တယ္ ....။
ေရးလက္စ ကဗ်ာစာရြက္ေလးကို လက္ထဲမွာကိုင္ရင္း ....ေကာင္းကင္ေပၚက ရႊန္းျမေနတဲ႔လ လမင္းၾကီးကို ေငးေမာေနျဖစ္ခဲ႔တာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ၾကာသြားခဲ႔ျပီလဲ မသိ ..။
သတိျပန္၀င္လာမွ ဗလာစာရြက္ အၾကမ္းေလးေပၚမွာ ေရးခ်ထားခဲ႔တဲ႔ ကဗ်ာ အပိုင္းအစေလးေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာျပန္စီလိုက္တယ္...။
က်မေနထိုင္တဲ႔ အိမ္ေသးေသးေလးရဲ႕ေခါင္းရင္းမွာ အဆုတ္လိုက္အခိုင္လိုက္ပြင္႔ေ၀ေနၾကျပီး သင္းပ်ံ႔တဲ႔ ရနံ႔ေတြနဲ႔ က်မစိတ္ရဲ႕စိတ္ကို ညစဥ္ေအးခ်မ္းၾကည္ႏူးမႈေလးေတြ ေပးစြမ္းခဲ႔တဲ႔ ညေမႊးပန္းေလးေတြ......
က်မသိပ္ခ်စ္တဲ႔ အဲဒီ ညေမႊးပန္းေလးေတြနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္ခြဲခြာရေတာ႔မယ္ဆိုေတာ႔ ရင္ထဲမွာတစ္ကယ္ မေကာင္းမိ။
အေတြးေတြ ဟိုေရာက္ ဒီေရာက္နဲ႔ ေျမာက္ျပန္ေလေလးတစ္ခ်က္ တိုက္ခတ္မႈနဲ႔အတူ ပ်ံ႕လြင္႔လာတဲ႔ ပန္းရနံ႔ေတြနဲ႔အျပိဳင္ .... ညေမႊးပန္းဆိုတဲ႔ညေနတိုင္းသြားေနက် စာအုပ္ဆိုင္ေလးကိုပါ သတိရလိုက္မိျပန္တယ္ ....
ျပီးေနာက္ အခုတေလာ ညေမႊးပန္းကို ေရာက္မလာတာ တစ္ပတ္ေလာက္ရိွျပီျဖစ္တဲ႔ လူတစ္ေယာက္ ... ဘယ္ျမိဳ႕ ဘယ္နယ္ေရာက္ျပီး ဘယ္လိုလုပ္ငန္းေတြလုပ္ေနလဲဆိုတာကို ဒီတစ္ေခါက္နားဆင္ခြင္႔ရျခင္းက သူနဲ႔အတူ ညေမႊးပန္းစာေပဆိုတဲ႔ အမိုးျပာအေဆာက္အအံုေလးကို ႏႈတ္ဆက္ခြဲခြာရေတာ႔မယ္႔ ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္လဲျဖစ္ေနခဲ႔ျပန္တယ္ေလ....။
က်မ အဲဒီျမိဳ႕ေလးကေန ေျပာင္းေရႊ႕ရမယ္႔ ေနာက္ဆံုးေန႔ရက္ေတြအထိ ညေမႊးပန္းဆိုတဲ႔ ဆိုင္ေလးကို သူအေရာက္ျပန္မလာႏိုင္ခဲ႔ ...။
လူမႈေရးလုပ္ငန္း ေတြအတြက္ ခရီးလြန္ေနမယ္႔ သူ႔အေၾကာင္းကိုေတြးမိရင္း ညေမႊးပန္းနဲ႔သူ႔အတြက္ ရင္ထဲကပဲ တိတ္တစ္ဆိတ္ႏႈတ္ဆက္ျဖစ္ခဲ႔လိုက္တယ္ ....။
***************************************
(၆)
တစ္ေန႔ ၊ တစ္ရက္ ၊ တစ္လ ၊ တစ္ႏွစ္ ဆိုတဲ႔ အခ်ိန္ကာလေတြက အလြန္ျမန္ဆန္လြန္းလွသလို အခ်ိန္ကာလ ေနရာေဒသေတြလိုက္ျပီး လူေတြရဲ႕အေျခအေနေတြ ပံုစံ အေနအထားေတြပါ ေျပာင္းလဲသြားတတ္ၾကပါတယ္ ....။
အဲဒီလိုပဲ စာေပျမတ္ႏိုးမိသူ ပညာေရး၀န္ထမ္းတစ္ဦးျဖစ္တဲ႔ က်မလဲ လုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာ အထက္တန္းျပေက်ာင္းဆရာမေလးဘ၀ ၊ အဲဒီကေန ရာထူးတိုးေတြနဲ႔ နယ္ေပါင္းစံုကို မသြားခ်င္ေတာ႔တဲ႔ အခ်ိန္ကလဲ က်မရဲ႕အသက္အရြယ္အပိုင္းအျခားကာလတစ္ခုက လူလတ္ပိုင္းအရြယ္ကို ေက်ာ္လြန္ကာနီးခဲ႔ျပီမို႔ ေတာင္ေပၚျမိဳ႕ေလးတစ္ခုမွာပဲ အခမဲ႔ပညာေရးေက်ာင္းေလးတစ္ခုကို ေစတနာရွင္ေတြ ၊ ပညာ၇ွင္ေတြ ၊ စာေပသမားေတြရဲ႕အကူအညီနဲ႔ပူးေပါင္းထူေထာင္ျဖစ္ခဲ႔ၾကတယ္....။
အသက္အရြယ္နဲ႔ အေတြ႕အၾကံဳအရ တစ္ဘက္ကလည္း ၀ါသနာနဲ႔ က်မေရးျဖစ္ခဲ႔သမွ် ဘ၀အေတြးအျမင္ ဗဟုသုတေလးေတြအျပင္ ၊ တတ္ႏိုင္သမွ် ပညာေရးနဲ႔ ပတ္သတ္ေသာ ေဆာင္းပါးေတြကို မဂၢဇင္း နဲ႔ ဂ်ာနယ္ေတြမွာ လစဥ္ဆိုသလို ထည္႔သြင္းေရးသားျဖစ္သလို ရံဖန္ရံခါ စာေပေဟာေျပာပြဲေတြမွာ ေဟာေျပာျဖစ္ရင္း ေရႊႏွင္းျဖဴ ကေလာင္နံမည္ေလးကလည္း မသိသူမရိွေအာင္ျဖစ္လာခဲ႔တယ္.....။
“ ေဒၚေရႊႏွင္းျဖဴ ေရ ေန႔လည္တစ္နာရီတိတိမွာ ရွင္႔ရဲ႕ေဟာေျပာမႈစရမယ္ေနာ္
လို႔ သတိေပးရင္း ျပန္ထြက္သြားခဲ႔တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမမက ယေန႔အထိ က်မနဲ႔အတူ လက္တြဲမျဖဳတ္ပဲစိတ္တူ ကုိယ္တူ ၀ါသနာတူ လုပ္ငန္းတူသည္႔ သူငယ္ခ်င္း သူသူျမတ္ ....
“ဟုတ္ကဲ႔ပါ ေဒၚသူသူျမတ္ရယ္ လို႔ က်မက ျပန္ျပီးေနာက္ေျပာင္က်ီစယ္လိုက္တယ္ ....
အဲဒီေတာ႔မွ က်မေရာက္ေနခဲ႔တဲ႔ ေနရာက ေက်ာက္ပန္းေတာင္းျမိဳ႕၊
စာေပေဟာေျပာပြဲတစ္ခုမွာ လူအုပ္ၾကီးနဲ႔အတူ ရိွေနခဲ႔တယ္လို႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ သတိျပန္ထားလိုက္မိတယ္ ....။
အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ “ ေဒၚေရႊႏွင္းျဖဴေရ က်ေတာ္မိတ္ဆက္ေပးရဦးမယ္ ဆိုတဲ႔ စကားသံနဲ႔အတူ စာေပေဟာေျပာပြဲတာ၀န္ခံလဲျဖစ္အဲဒီ ျမိဳ႕ေလးရဲ႕ ဘ၀အလင္းအိမ္စာၾကည္႔တိုက္ကို မတည္လွဴဒါန္းသူလဲျဖစ္သည္႔ ဆရာ၀န္ၾကီးတစ္ေယာက္က က်မနဲ႔အသက္ရြယ္တူေလာက္ပဲျဖစ္မည္႔ လူတစ္ေယာက္ကို မိတ္ဆက္ေပးရင္း က်မတို႔ျပန္လည္ဆံုဆည္းျဖစ္ၾကျပန္သည္။ ....
“ေဒၚေရႊႏွင္းျဖဴ ဒါ က်ေတာ္တို႔ေျပာေျပာေနတဲ႔ ညေမႊးပန္း လူမႈကူညီေရးလုပ္ငန္းေတြရဲ႕ အသင္း ဥကၠဌ ဦးျမတ္ေတဇာ ဆိုတာေလ .....ကိုျမတ္ ေရ ဒါကေတာ႔ ခင္ဗ်ားအရမ္းကို ႏွစ္သက္တဲ႔ စာေရးဆရာမ ေရႊႏွင္းျဖဴ ..... ကြ်န္ေတာ္အခုလုပ္ေနတဲ႔ HIV ေစာင္႔ေရွာက္ေရးေဂဟာေတြမွာ ကေလးေတြရဲ႕ ပညာေရးဆိုင္ရာ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြေပါ႔ဗ်ာ .....လို႔ မိတ္ဆက္ေပးပါတယ္....။
“ေတြ႔ရတာ၀မ္းသာပါတယ္ရွင္ ဆိုျပီး မ်က္ႏွာကို ေသေသခ်ာခ်ာၾကည္႔လိုက္မိတဲ႔တစ္ခဏ .....
“ တည္ၾကည္ခန္႔ျငားေနတဲ႔ ထင္ထင္ရွားရွားအျပံဳးေတြနဲ႔အတူ စူးရွေတာက္ပေနတဲ႔ မ်က္၀န္းတစ္စံုနဲ႔ ဦးျမတ္ေတဇာ .....လို႔ေခၚတဲ႔လူတစ္ေယာက္ ...... က်မကို ရင္းရင္းႏွီးႏွီးကို မွတ္မိေနခဲ႔တယ္တဲ႔ လူတစ္ေယာက္က.......
“ျဖဴ .... ဟိုး လြန္ခဲ႔တဲ႔ႏွစ္ေတြက ဒီျမို႔ေလးကေနေျပာင္းသြားေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ႏႈတ္မဆက္လိုက္ရဘူးေနာ္..... ျဖဴ ထားေပးခဲ႔တဲ႕ စမ္းေရစီးသံဆိုတဲ႔စာအုပ္လက္ေဆာင္ေလး နဲ႔ ေရႊႏွင္းျဖဴ ဆိုတဲ႔ ဆိုင္းထိုးထားတဲ႔ စာမ်က္ႏွာေလးအတြက္ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာခ်င္ေနခဲ႔တာပါ ... ခုမွပဲဆံုၾကရေတာ႔တယ္တဲ႔ .......
“ ဟုတ္ကဲ႔ က်မတို႔ေတြ မေမွ်ာ္လင္႔နဲ႔ေနရာမွာ မေမွ်ာ္လင္႔ပဲဆံုခဲ႔ၾကျပန္ျပီ... လို႔ တိုးတိတ္စြာေျဖလိုက္မိတဲ႔ က်မစကားသံေတြက အသက္အရြယ္နဲ႔အတူ တည္ျငိမ္ရင္႔က်က္မႈေတြ ပါ၀င္ေနခဲ႔တာ သူလဲသတ္ိျပဳမိမယ္ထင္ပါရဲ႕......
“ေတြ႔ရတာ တစ္ကယ္ပဲ၀မ္းသာပါတယ္ ... ညေမႊးပန္းဆိုတဲ႔လူမႈပရဟိတလုပ္ငန္းေတြရဲ႕ေဆာင္ရြက္မႈေတြ ေအာင္ျမင္မႈေတြက ဦးျမတ္ေတဇာရဲ႕ဂုဏ္သင္းေတြက ဟိုး ...အညာေဒသမွာပြင္႔ၾကတဲ႔ ညေမႊးပန္းေလးလိုပဲ တစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာ ေမႊးၾကိဳင္သင္းပ်ံ႕ေနခဲ႔တာကို က်မၾကားရေတာ႔ ရွင္႔အတြက္တစ္ကယ္ပဲ ေက်နပ္အားရေနခဲ႔တာပါ .......
ရွင္ မွတ္မိမလား မသိဘူး က်မကိုယ္တိုင္ေရးသားခဲ႔တဲ႔ ညေမႊးပန္း ဆိုတဲ႔ လံုးခ်င္း၀တၳဳေလးထဲက ဦးျမတ္ေတဇာႏွစ္သက္တယ္ဆိုတဲ႔ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကိုေလ ......
ေအးခ်မ္းလွတဲ႔ မ်က္ႏွာအေရးအေၾကာင္းေတြေတာင္ေပၚစျပဳေနတဲ႔ လူၾကီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အမူအရာနဲ႔အတူ
“ကြ်န္ေတာ္ရုန္းကန္လာခဲ႔ရတဲ႔ ဘ၀ခရီးနဲ႔ထပ္တူပဲ ဒီကဗ်ာေလးကို အထပ္ထပ္ရြတ္ဆိုလာခဲ႔ရင္း ကဗ်ာပိုင္ရွင္တစ္ေယာက္ကိုလဲ အျမဲ ခ်ီးက်ဴးဂုဏ္ျပဴေနခဲ႕တာေပါ႔ျဖဴ တဲ႔.....
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ က်မကို သတိရျခင္း မရျခင္းေတြထက္ သူ႔ရဲ႕က်မ ကဗ်ာေလးအေပၚတန္ဖိုးထားမႈတစ္ခုအတြက္ ကြ်န္မ၀မ္းသာေက်နပ္မိခဲ႔ျပန္တယ္.....။
“က်မ အားလံုးကို အျမဲတမ္းသတိရပါတယ္ .... က်မဘယ္သူ ဘယ္၀ါ လဲ ၊ ဘာအလုပ္ကိုလုပ္သလဲ ၊ က်မနံမည္အျပည္႔အစံုကေရာ ဘယ္သူလဲလို႔ေတာင္ အေရးတယူ မေမးခဲ႔ဘူးတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ကိုလဲ ညေမႊးပန္းေတြနဲ႔အတူ သတိရျဖစ္ပါတယ္လို႔ က်မကအျပံုးတစ္ခုနဲ႕အတူ ရိုးသားစြာဆိုျဖစ္ေတာ႔ ......
အားနာျခင္း ၊ ေတာင္းပန္လိ္ုျခင္းစတဲ႔ ခံစားခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ ေရာယွက္ေနခဲ႔တဲ႔ သူ႔မ်က္ႏွာေပၚက အရိပ္ေတြကိုေတြ႕ခြင္႔ရလိုက္တယ္....။
ျပီးေတာ႔တစ္လံုးခ်င္း ပီပီသသၾကားလိုက္ရတဲ႔ သူ႔အသံက ဟိုးအေ၀းဆီကလာေနသလိုပဲ.......
ျပန္ေတြးလိုက္မိတိုင္း `ႏွလံုးသားတစ္ခုလံုးကို ေႏြးေထြးေစခဲ႔တာပါကြယ္.........
“ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္က` တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ရွာစရာမွမလိုတာပဲျဖဴ .... ကြ်န္ေတာ္ဘယ္တုန္းကမွ ျဖဴ႕ကို ႏႈတ္မဆက္ဘူးသလို ျဖဴလဲကြ်န္ေတာ္႔ကို ႏႈတ္ဆက္သြားခဲ႔သူမဟုတ္ဘူးေလ...
ရည္မွန္းခ်က္နဲ႔ အမ်ားအတြက္ေဆာင္ရြက္ေနၾကတဲ႔ ႏွလံုးသားျဖဴစင္သူေတြအခ်င္းခ်င္းၾကားမွာ နားလည္မႈတစ္ခါးတစ္ခ်ပ္သာ အျမဲရိွေနမယ္ဆိုရင္ .... ကြ်န္ေတာ္တို႔ေတြႏႈတ္ဆက္စရာလိုေသးလို႔လား...
တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ လူခ်င္းေ၀းေနၾကေပမယ္႔ ႏွလံုးသားခ်င္းနီးစပ္သလို ရင္ခုန္သံေတြလဲ အျမဲတူညီေနၾကတယ္မဟုတ္လားျဖဴတဲ႔ ..........
ေက်နပ္မႈအျပံဳးတစ္ခုနဲ႔ တံု႕ျပန္ေနဆဲမွာပဲ .... အခမ္းအနားမွဴးအျဖစ္ေဆာင္ရြက္ၾကတဲ႔ အမ်ဳိးသားတစ္ဦးထံမွ ေဟာေျပာပြဲအစီအစဥ္စတင္ေတာ႔မွာျဖစ္တဲ႔အေၾကာင္းေၾကျငာလိုက္တဲ႔အတြက္ ....
က်မေဟာေျပာမယ္႔ အလွည္႔မက်ခင္မွာ အေျပးအလႊားေနရာျပန္ယူဖို႔ သူ႔ကို ႏႈတ္ဆက္ခဲ႔လိုက္ပါတယ္ ............။
အဲဒီအခ်ိန္ေလးမွာ သူ႔ဘက္က လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲေတာင္းဆိုလာတဲ႔ အရာတစ္ခုက .....
“ျဖဴ .... ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ညေမႊးပန္းဆိုတဲ႔ကဗ်ာေလးကို ရြတ္ျပျဖစ္ေအာင္ ရြတ္ျပပါေနာ္တဲ႔ .....
ကြ်န္မအသာအယာေခါင္းျငိမ္႔ျပခဲ႔ရင္း ..... က်မရဲ႕ေဟာေျပာမႈျပဳစဥ္အတြင္းမွာ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းျမိဳ႕ေလးရဲ႕ ပရိတ္သတ္ေတြကို က်မရဲ႕စာေပဥယ်ာဥ္အတြင္းကို တစ္ေျဖးေျဖးေခၚေဆာင္သြားရင္း အဲဒီျမိဳ႕ေလးမွာ သာမန္စာေရးဆရာမဘ၀ေလးနဲ႔က်မ ပထမဆံုးက်င္လည္ခဲ႔ရတဲ႔ေန႔ညမ်ားစြာထဲက သူသိပ္ႏွစ္သက္တဲ႔ အဲဒီကဗ်ာေလးကိုပါ စီးေမ်ာစြာရြတ္ဆိုေပးခဲ႔တယ္........................
ကဗ်ာေလးရဲ႕အစက ..............................
“ပန္းကဗ်ာ ေရယဥ္ေၾကာမွာလ........
စန္းေသာ္တာပမာျပဳခ်င္စမ္းပါဘိ................
ေမႊးျမျမ သူ႔ဂုဏ္အင္သတင္းကို.........
စာညႊန္းကာ ဖြင္႔ဆိုျပဳလိုက္မယ္.............
ေမႊးလြန္းသည္႔ပန္း .....................တဲ႔.... အဲဒီလို အစခ်ီထားတဲ႔ ညေမႊးပန္းဆိုတဲ႔ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို က်မရြတ္ဆိုေနစဥ္မွာ တည္ၾကည္ေျဖာင္႔မတ္ျခင္း ၊ ပိုမိုရင္႔က်က္ျခင္း ၊
မိမိကိုယ္မိမိယံုၾကည္ျခင္းဆိုတဲ႔ ဂုဏ္ပုဒ္ေတြမ်ားစြာနဲ႔တစ္ခ်ိန္ကကြ်န္မနားလည္ရခက္ခဲ႔ေသာ.... အခုအခ်ိန္မွာ က်မနားလည္ေပးမိေသာ က်မထက္အဆေပါင္းမ်ားစြာ ရင္႔က်က္ေနခဲ႔သူတစ္ေယာက္ကလဲ ပရိတ္သတ္နဲ႔အတူ စာေရးဆရာမတစ္ဦးျဖစ္တဲ႔ကြ်န္မရဲ႕ စာေပေတြအေပၚမွာ ရိုးသားေသာျမတ္ႏိုးျခင္းေတြနဲ႔ စီးေမ်ာလိုက္ပါေနခဲ႔တယ္ဆိုတာေတာ႔ အေသအခ်ာပါပဲကြယ္........................။
********************************************************************
က်မနဲ႔ ဘေလာ႔စာမ်က္ႏွာေလး ကင္းကြာေနတာၾကာခဲ႔ပါျပီ....
စာေရးျခင္းကိုရူးသြပ္မိသူအညတရဘေလာ႔ဂါ တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ႔ က်မရဲ႕ ၀တၳဳတိုေလးေတြ....ကဗ်ာအပိုင္းအစေလးေတြ ..... စာတိုေပစ မွတ္စုတိုေလးေတြကို .... သီးခံ၍ လာေရာက္ဖတ္ရႈခံစားေပးၾကသည္႔အတြက္ အထူးေက်းဇူးတင္မိပါသည္။
အားလံုးကိုခ်စ္ခင္ေလးစားလွ်က္~
ႏွင္းေဟမာ
( 2: 42 AM : 29/08/2012 )
